ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ

E-mail Print

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ

Το Σάββατο 31 Μάη η «πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός πολύμορφου κινήματος στο χώρο της ψυχικής υγείας» πραγματοποίησε πορεία στο Χαϊδάρι- Αττικής ενάντια στο βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων (ΨΝΑ- ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ) και τη διάλυση της ψυχικής υγείας

.

 


Η πορεία ξεκίνησε με πάνω από 200 άτομα από την πύλη του ΨΝΑ (Δαφνί) στις 12:00 και κατευθύνθηκε από τη λεωφόρο Αθηνών στις γειτονιές του Χαϊδαρίου, έκανε στάση στο Δρομοκαΐτειο όπου η πορεία ενισχύθηκε από συγκεντρωμένους αλληλέγγυους και συνέχισε στην Ιερά οδό κάνοντας στάση στο Praktiker καταγγέλλοντας την αυτοκτονία εργαζόμενου με ευθύνη της εργοδοσίας. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε μέσω της οδού στ. Καραϊσκάκη στο κέντρο του Χαϊδαρίου περνώντας από το κατάστημα του Δρομοκαΐτειου «ΟΝΑΡ», όπου οι απασχολούμενοι είναι απλήρωτοι. Η πορεία κατέληξε στις 14:30 στο Παλατάκι Χαϊδαρίου.

Η πορεία είχε κοινωνική απεύθυνση με μαζικό μοίρασμα κειμένου και με συνθήματα: «Άδωνη φασίστα δε μας σταματάς τα νοσοκομεία ανήκουνε σε εμάς», «Παιδεία, υγεία, ρεύμα και νερό δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό», «Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές», «Δεν είναι αυτοκτονία μην έχετε αυταπάτες, κράτος και κεφάλαιο δολοφονούν εργάτες», «Αν δεν αντισταθούμε σε όλες τις γειτονιές, οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές» «Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών» κ.α. Η μουσική ομάδα της Μονάδας Απεξάρτησης του 18 άνω με τα κρουστά έδωσε ένα δυναμικό και ξεχωριστό τόνο σε όλη τη διάρκεια της πορείας.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν εργαζόμενοι στους χώρους ψυχικής υγείας, ασθενείς, και οικογένειες καθώς και οι συλλογικότητες: «Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης 18 άνω», «Ομάδα Αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων», «Δίκτυο Hearing Voices Αθήνας», «Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση», «Κοινωνικός Χώρος για την Υγεία» (ΠΙΚΠΑ), «Ομάδα Συνεργατικής Ψυ Πρακτικής», «Σύλλογοι Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία» (ΣΟΨΥ) Βύρωνα, Β.Α. Προαστίων και Κορυδαλλού, «Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών», «Ιατρείο Αλληλεγγύης Πατησίων – Αχαρνών», «Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου», «Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής», «Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης – Πατησίων», «Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών», «Pasamontaña», «Ιστός ΕΚΧ», τοπικές συλλογικότητες και αλληλέγγυες-οι.

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός πολύμορφου κινήματος για την ψυχική υγεία συνεχίζει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων ενάντια στη διάλυση της ψυχικής υγείας προτάσσοντας τον αγώνα για μια κοινοτική-χειραφετητική ψυχική υγεία. Η συλλογικοποίηση από τα κάτω, εργαζομένων, ασθενών, οικογενειών και γειτονιών, είναι ο μόνος δρόμος αντίστασης ενάντια στην ολοκληρωτική βαρβαρότητα που μας επιβάλλουν.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

Πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός πολύμορφου κινήματος

στο χώρο της ψυχικής υγείας

 

 

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

E-mail Print

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ  ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

 

 


Σήμερα που ο βίαιος εκτοπισμός των νοσηλευόμενων από τα ψυχιατρικά νοσοκομεία καλείται "ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης" και η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας προβάλλεται ως "νοικοκύρεμα", υπάρχουν πολλοί λόγοι για να γυρίσουμε τη ματιά μας στα δύο μεγάλα ψυχιατρικά νοσοκομεία της Δυτικής Αττικής.

Εκεί που η ψυχική δυσφορία και οι ήδη ανεπαρκείς κοινοτικές υπηρεσίες αντιμετωπίζονται ως ένα ακόμα λογιστικό ζήτημα που επιδιώκεται να λυθεί με την άνευ σχεδιασμού βίαιη εκκένωσή τους.

Εκεί που ο διοικητής καταστρατηγεί και τα τελευταία απομεινάρια θεραπευτικής λογικής με αυθαίρετες διοικητικές εντολές στο πνεύμα των νεοφιλελεύθερων επιταγών των εντολοδόχων του.

Εκεί όπου η επικρεμάμενη διαδικασία "αξιολογήσεων" του προσωπικού σκοπό άλλο δεν έχει από τη δημιουργία μιας δεξαμενής απολύσεων την αμέσως επόμενη περίοδο, στερώντας τα περαιτέρω από προσωπικό, την ίδια στιγμή που ήδη αδυνατούν να λειτουργούν υπό τους στοιχειώδεις όρους θεραπευτικού περιβάλλοντος και ασφάλειας.

Κι όλα αυτά χωρίς να προτείνεται κάποια θεραπευτική προοπτική, με ανεπαρκείς κοινοτικές υπηρεσίες και απουσία εναλλακτικών προσεγγίσεων, τουλάχιστον σε θεσμικό επίπεδο.

Το επιχειρούμενο fast track κλείσιμο των ψυχιατρείων που προγραμματίζεται,

μας αφορά - όχι, βεβαίως, γιατί τα θέλουμε ανοικτά, όχι γιατί είμαστε υπέρ των ασύλων και των ψυχιατρικών ιδρυμάτων με τις κλειδωμένες πόρτες και τις

κατασταλτικές πρακτικές, αλλά ακριβώς γιατί κανείς δεν μιλάει για το τι εννοείται ως κλείσιμο και τι ως άνοιγμα: ως ανοικτή πόρτα και άνοιγμα και ολόπλευρη στήριξη στην κοινότητα, ως ανοικτή ακρόαση και ανοικτός διάλογος.

Οι τελευταίες εξελίξεις στα δύο ψυχιατρικά νοσοκομεία, όμως, δεν είναι μακριά ούτε χωροταξικά, ούτε στη λογική από το Praktiker και το (τέως πλέον) Λοιμωδών της Αγίας Βαρβάρας. Εκεί όπου, στο μεν πρώτο ένας υπάλληλος ουσιαστικά οδηγήθηκε στην αυτοκτονία από την εργοδοσία του, ενώ στη δεύτερη περίπτωση φάνηκαν οι προθέσεις του υπουργείου Υγείας: «Κλείνουμε νοσοκομεία κι' ανοίγουμε στρατόπεδα συγκέντρωσης». Δεν περιμένουμε καμία απάντηση παρά μόνο από τους εαυτούς μας. Σε συναντήσεις για να γνωριστούμε και να γνωρίσουμε και τώρα και στο δρόμο και όπου αλλού χρειαστεί, για να σπάσουμε τη μιζέρια και την απαισιοδοξία. Γιατί κάθε δρόμος και πολύ περισσότερο αυτός της ανάρρωσης ανοίγει περπατώντας, γιατί καμία ανάρρωση δεν είναι εφικτή χωρίς το μαζί, γιατί κανένα κίνημα δεν πέτυχε κάτι μόνο μέσα από τη συζήτηση.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ-ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΤΙΚΗ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ: ΨΝΑ - ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ - PRAKTIKER - ΠΑΛΑΤΑΚΙ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΨΝΑ (ΧΑΪΔΑΡΙ) στις 11:ΟΟ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ

ΠΑΛΑΤΑΚΙ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ στις 14:00

Πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός πολύμορφου κινήματος

στο χώρο της ψυχικής υγείας ΨΥ

 

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΕΠΙ ΑΔΩΝΙΔΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ ΤΟΥ ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΤΩΝ ΡΑΝΤΖΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΡΑΝΤΖΑ...

E-mail Print

...ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΜΕΤΡΑ ΠΙΟ ΠΕΡΑ… Ο ΔΡΟΜΟΣ

Μια περίπτωση αντιπροσωπευτική της κατάρρευσης του συστήματος ψυχικής υγείας, της βαναυσότητας και της απόρριψης με τις οποίες ο ψυχικά πάσχων, όλο και πιο πολύ, αντιμετωπίζεται από τις θεσμικές εξουσίες που εμπλέκονται στη διαχείριση των πολύπλοκων προβλημάτων του. Μια περίπτωση όλο και πιο καθημερινή:

Πρώτο στάδιο : η αστυνομία. Μια πολυμελής ομάδα αστυνομικών από το ΑΤ Ν. Ηρακλείου εκτελεί (αρχές Μαϊου) μια εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό ξυλοφορτώνοντας άγρια τον ασθενή (επειδή αυτός, αρνούμενος και ανθιστάμενος στην προσαγωγή του, έφτυσε έναν αστυνομικό και σήκωσε το χέρι του) μέχρι να του βάλει τις χειροπέδες για μεταφορά του στο εφημερεύων νοσοκομείο. Κατά την μεταφορά εκεί (στο πρώτο από τα νοσοκομεία στο οποίο έγινε απόπειρα να εισαχθεί), υπήρξε μια αναμονή ωρών μέσα στο περιπολικό, με τον ασθενή δεμένο με χειροπέδες, μέχρι ν΄ αποφασιστεί αν υπήρχε κρεβάτι για να γίνει δεκτός. Εκνευρισμένος από την χωρίς καμιά πληροφόρηση αναμονή, κλώτσησε (όντας δεμένος με τις χειροπέδες) έναν αστυνομικό που καθόταν δίπλα του, ο οποίος απάντησε γρονθοκοπώντας τον στο πρόσωπο. Τα σημάδια από τον ξυλοδαρμό ήταν ακόμα εμφανή στην περιοχή γύρω από τα μάτια, μια βδομάδα μετά. Γνωρίζοντας το βάναυσο τρόπο με τον οποίο λειτουργούν γενικώς, στη βάση ποιάς κουλτούρας, «εκπαίδευσης» και ποιών οδηγιών, άνωθεν, για την αντιμετώπιση διαδηλωτών, μεταναστών, τοξικοεξαρτημένων, κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων κλπ, τι γνώσεις (δεν) έχουν (και που ούτε κανείς από την θεσμική τους ιεραρχία ενδιαφέρεται, ή θέλει, να έχουν) για το πώς μπορείς και πρέπει να διαχειριστείς την επιθετική συμπεριφορά κάποιου (πόσο μάλλον να μην την παροξύνεις), ιδιαίτερα μάλιστα αν αυτός είναι ψυχικά πάσχων, χωρίς να τον σπάσεις στο ξύλο, ίσως να περιττεύουν τα όποια σχόλια επί του προκειμένου. Απλώς χρειάζεται να υπενθυμίσουμε ότι, σ΄ αυτή τη χώρα, οι εισαγγελικές παραγγελίες εξακολουθούν να εκτελούνται μέσω της αστυνομίας, αντί μέσω των υγειονομικών υπηρεσιών, όπως γίνεται σε άλλες χώρες και όπως είναι το δέον.

Δεύτερο στάδιο: η (προσπάθεια για) ψυχιατρική νοσηλεία. Ο ασθενής μεταφέρεται, κατ΄ αρχήν, στο εφημερεύον ψυχιατρικό τμήμα του νοσοκομείου «Αγία Ολγα». Εκεί, όμως, δηλώνεται ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη κλίνη, ούτε καν σε ράντζο. Ετσι, ξανά στο περιπολικό για μεταφορά στο, επίσης εφημερεύον την ίδια μέρα, ψυχιατρικό τμήμα του Γενικού Κρατικού Αθηνών («Γεννηματάς»), όπου, όμως, και εδώ δεν υπάρχει ούτε ράντζο διαθέσιμο. Επειδή, ωστόσο, «είναι αργά μέσα στη νύχτα», αποφασίζεται να παραμείνει εδώ (όχι, φυσικά, σε θάλαμο νοσηλείας, αλλά στα «Επείγοντα») μέχρι το πρωί, οπότε και διακομίζεται στο εφημερεύον, την επόμενη μέρα, ψυχιατρικό τμήμα του «Θριασίου». Καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνει και ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της διαδοχικής αποπομπής από τις διαδοχικές ψυχιατρικές μονάδες ενός ψυχικά πάσχοντα σε κατάσταση κρίσης, μεταφερόμενο από εδώ εκεί με χειροπέδες…..

Η εικόνα συμπληρώνεται από τα εξής δυο στοιχεία.

Πρώτον, στο ΨΝΑ (Δαφνί), σε τρεις πρόσφατες, διαδοχικές, εφημερίες, οι εφημερεύοντες γιατροί ψάχνουν απεγνωσμένα για ράντζα για να νοσηλεύσουν τους νεοσεισερχόμενους…. και δεν υπάρχουν ράντζα. Εχουν χαθεί; Εχουν τελειώσει; Η κατάσταση έχει φτάσει στο σημείο όπου πρέπει ν΄ αγοράσουν (και αγοράζουν) κι΄ άλλα ράντζα…. Αυτό από μόνο του σηματοδοτεί το «σημείο μηδέν» της κατάστασης της ψυχικής υγείας σ΄ αυτή τη χώρα.

Το δεύτερο στοιχείο αφορά στις προετοιμασίες για μεταφορά, όπως-όπως, κλινικών των εναπομεινάντων ψυχιατρείων (που έχει αποφασιστεί να κλείσουν) σε γενικά νοσοκομεία, με όλο και πιο ορατή την πιθανότητα (έως βεβαιότητα), αυτή η μεταφορά, πέραν όλων των άλλων, να σηματοδοτεί και μείωση των κλινών. Σε μια χώρα που ο αριθμός των ψυχιατρικών κλινών (για τα τμήματα εισαγωγών) υπολείπεται κατά πολύ (το λιγότερο κατά 400 ) του αριθμού που απαιτείται για την στοιχειωδώς αξιοπρεπή νοσηλεία και φροντίδα των ψυχικά πασχόντων.

Ως προς την έκβαση της περιπέτειας του προαναφερόμενου ασθενή, ο επίλογος που δόθηκε, ήταν μέσα από διαδικασίες σε κατεύθυνση διαμετρικά αντίθετη από αυτήν, τις συνέπειες της οποίας είχε υποστεί μέχρι τότε : μετά από λίγες μέρες, ύστερα από συνεννόηση του ιδίου, των θεραπόντων ιατρών και της οικογένειας, μεταφέρθηκε για να συνεχίσει τη νοσηλεία του σε τμήμα του ΨΝΑ όπου λειτουργεί και η θεραπευτική ομάδα που τον στήριζε και τον φρόντιζε για χρόνια, κάτι που θα μπορούσε να είχε γίνει από την αρχή, αν είχαν υπάρξει τα στοιχειώδη, έστω, βήματα για μια ψυχιατρική μεταρρύθμιση σ΄ αυτή τη χώρα (τομεοποίηση κλπ), που ποτέ δεν υπήρξαν….

12/5/2014

Psyspirosi.gr

 

Ένα κείμενο αυστηρά ακατάλληλο για ενηλίκους

E-mail Print

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αυστηρά ακατάλληλο για ενηλίκους:


 

Αν σας ρωτούσαν; δένουν στα ψυχιατρεία τους ασθενείς σήμερα; γίνονται ηλεκτροσόκ στις ψυχιατρικές κλινικές; Τι θα απαντούσατε; Η συνήθης απάντηση είναι όχι ,αυτά γίνονταν παλιότερα. Κι όμως γίνονται και σήμερα. Τι γνώμη έχει η ψυχιατρική κοινότητα για τους ασθενείς; δεν ξέρω, ας ρωτήσουμε την ίδια. Είναι δύσκολο να είμαστε δίπλα σε έναν άνθρωπο που έχει πιει ένα τόνο φάρμακα, τρέχουν τα σάλια του, μασάει τα λόγια του, λέμε συνήθως τι νούμερο είναι αυτό. Τι χρειάζεται ένας άνθρωπος όταν νοσηλεύεται; ησυχία, χώρο αποδοχή, καλές συνθήκες. Τι παίρνει ο ψυχιατρικός ασθενής; δέσιμο και χάπια. Πόσα έχουν ξοδευτεί τα τελευταία 30 χρόνια για τα παίρνει αυτά; πάρα πολλά ευρά και δραχμά. Φυσικά έγιναν και βήματα προόδου που δυστυχώς πάνε τώρα να χαθούν: εκπαιδεύτηκε ένα μεγάλο μέρος του προσωπικού σε νέες μεθόδους, χτίστηκαν πολλές δομές, κα .Η λογική άλλαξε απέναντι στην τρέλλα; Ελάχιστα. Γιατί; Μέγα ερώτημα ( θρησκευτικό πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου). Το λεγόμενον « Άγνωστο γιατί» . Θα κλείσουν τα μεγάλα ψυχιατρεία, έγιναν και μερικά κέντρα ημέρας, δόθηκε το οκ και για τις ιδιωτικές κλινικές για όσους έχουν χρήματα. Για τους άλλους; Που θα πάει τόσος κόσμος; Πίσω στην οικογένειά ;Ποιος θα το αντέξει; Ο ασθενής ή η οικογένεια; Και μετά θα θέλουν όλοι μαζί νοσηλεία; Και που θα πάνε; Σε προνοιακά ιδρύματα που θα τους έχουν δεμένους και θα τους ταϊζουν χάπια; Και αυτό λέγεται επιβίωση; Που θα μεταφερθούν όλες αυτές οι δομές που έγιναν; θα χωρέσουν στην ψυχιατρική κλινική των γενικών νοσοκομείων; αυτή καλά, καλά, δε χωράει τον εαυτό της. Εδώ και τόσα χρόνια υπάρχουν μόνιμα ράντζα. θα υπάρχει χώρος για προαυλισμό ; Υπάρχει σε ελάχιστα. Τα υπόλοιπα είναι περισσότερο κλειστές δομές. Τώρα θα μου πείτε τι το θέλει τον προαυλισμό ένας παλαβός. Καταλαβαίνει ; Ε, ναι! καταλαβαίνει και του χρειάζεται απόλυτα όπως χρειάζεται χώρο στο δωμάτιό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το φαινόμενο 60 είναι να βάλω κι άλλους 10 τελικά είναι ολέθριο για την ψυχική υγεία. Επίσης είναι ολέθριο: να χρειάζεται ο ασθενής να αποδεικνύει ότι δεν είναι ελέφαντας να τον σέρνουν με χειροπέδες μέσα στη γειτονιά και να τον βάζουν στα κρατητήρια της Αστυνομίας λες και είναι κοινός εγκληματίας ενώ είναι σε κρίση. Αν είναι σε νησί χωρίς ψυχιατρική κλινική περνάει τη νύχτα στο κρατητήριο μέχρι να έρθει το καράβι και επειδή κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται, τρώει και τις φάπες του άμα αντιδράσει για τις χειροπέδες. Όταν η νοσηλεία είναι ακούσια και γίνεται εισαγγελική παραγγελία κανείς δεν του μιλάει για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους σαν πολίτης που έχει υποστεί μια έννομη πράξη. Και φυσικά το αντιλαμβάνεται πλήρως ως Παράλογο και Αδικία.Το πιο πιθανόν είναι να βρεθεί δεμένος χειροπόδαρα σε ένα κρεβάτι, προσφιλής τακτική σε πολλά νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές, χωρίς να μπορεί να κάνει τις βασικές του ανάγκες και όλοι το δικαιολογούν και το βαφτίζουν έλλειψη προσωπικού. Μήπως είναι έλλειψη ενδιαφέροντος ; Κάποιος είπε ζωές ανάξιες να ζουν. Γιατί; Αυτοί που τα καλλιεργούν όλα αυτά δεν είναι ζωές ανάξιες να ζουν; Κάποιος άλλος είπε θυσία χωρίς σώμα. Στο βωμό τίνος; ποιος πείραξε ποιόν και γιατί τελικά ψυχική η ασθένεια. Ποιανού η ψυχή νοσεί; Του Θύματος ή του Θύτη; Αν γεμίσουν οι δρόμοι και οι γέφυρες με ψυχικά πάσχοντες μετά από μια βίαιη αποασυλοποίηση, ποιος είναι ανάξιος να υπάρχει, ο υπουργός, η πολιτεία ή οι πάσχοντες. Ο καθένας μας ας δώσει την απάντηση του φτάνει να σκεφτεί ότι μπορεί να βρεθεί και ο ίδιος την ίδια θέση ανά πάσα στιγμή. Οι αυτοκτονίες χτύπησαν κόκκινο. Όλα αυτά δυστυχώς δεν είναι σενάρια, έχουν συμβεί και σε άλλες χώρες σε αντίστοιχες συνθήκες, βλέπε Αγγλία δεκαετία του 70. Ίσως λοιπόν το επόμενο λιμάνι να είναι η Λέρος το 57. Καλωσήρθατε στο άσυλο. Η νοσηλεία απελευθερώνει. Σήμερα οι ψυχικά ασθενείς αύριο όλοι μας.

Τ.Β.

 

(Το κείμενο αποτελεί εισήγηση της Β.Τ. στην συνάντηση-συζήτηση  της πρωτοβουλίας για ένα πολύμορφο κίνημα για την Ψυχική Υγεία που πραγματοποιηθηκε στο Χαϊδάρι την 1 Απριλίου 2014)

 

 

Συνάντηση – Συζήτηση για την Ψυχική Υγεία , Σάββατο 3 Μαΐου 2014

E-mail Print

Συνάντηση – Συζήτηση

Σάββατο 3 Μαΐου 2014, 10:00 – 15:00

Κτήριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

Ερμού 134 – 136 (δίπλα στο σταθμό ΗΣΑΠ Θησείου)

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός κινήματος στο χώρο της ψυχικής υγείας σας προσκαλεί σε ανοικτή συζήτηση γύρω από τα αδιέξοδα της ψυχιατρικής και την αναζήτηση εναλλακτικών πέρα από αυτή.

Στο κτήριο του Συλλόγου Αρχαιολόγων στο Θησείο θα διερευνήσουμε την έννοια της ‘επικινδυνότητας’ όρος που αποτέλεσε σύμφωνα με αρκετούς στοχαστές το θεμέλιο πάνω στο οποίο οργανώθηκε θεσμικά η ψυχιατρική. Όπως έχει κατά καιρούς διατυπωθεί δεν υπάρχει μια σαφώς καθορισμένη και καθολικά αποδεκτή άποψη για τον όρο επικινδυνότητα κι έτσι όλη η κυρίαρχη κοινωνική ηθική μπορεί εύκολα να διεισδύσει στον ορισμό αυτής, επιφέροντας δραματικά αποτελέσματα στην ελευθερία ενός ατόμου. Τόσο η επικινδυνότητα όσο και η ψυχική ασθένεια, δομούνται πάνω στην έννοια της ‘φυσιολογικότητας’, η οποία αναφέρεται στην ικανότητα του ατόμου να προσαρμοστεί στις κυρίαρχες αξίες και κανόνες, έτσι ώστε κάθε απόκλιση να επιφέρει τελικά το ετικετάρισμα του ατόμου ως ‘τρελού’ ή ως ’επικίνδυνου’».

Από την άλλη υπάρχει μια διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη να αναζητήσουμε τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο εκείνες τις πρακτικές που μας απομακρύνουν από το κυρίαρχο βιολογικό λόγο, να αναδείξουμε την κουλτούρα εκείνη που αναζητά στην ανθρώπινη δυσφορία κάποιο νόημα, που δεν εγκλείει, δεν περιορίζει, δεν καταστέλλει. Αντίθετα χρειαζόμαστε προσωπικές και συλλογικές αφηγήσεις ανάρρωσης, αφηγήσεις που πιστοποιούν ότι μεγάλο μέρος της διεργασίας αυτής είναι εφικτή εκτός των ψυχιατρικών θεσμών, μέσα στην κοινότητα και μαζί με αυτή.

Τέλος θα αφιερώσουμε χρόνο για να συζητήσουμε τις τρέχουσες εξελίξεις, να κάνουμε έναν απολογισμό της δράσης της πρωτοβουλίας και να οργανώσουμε τα επόμενα βήματά της . Άλλη μια συνάντηση λοιπόν από μια πρωτοβουλία που επιδιώκει να συνδιαλλαγεί με όρους πολιτικούς σε ένα πνεύμα αντιιεραρχικό, οριζόντιο και ισότιμο, χωρίς κομματικές ταυτότητες και αναθέσεις αλλά με πολιτικό προσανατολισμό για μια άλλη κουλτούρα στα θέματα της ψυχικής υγείας, για ένα κίνημα ‘από τα κάτω’, που θα εμπεριέχει το λόγο των σημερινών αποκλεισμένων, που θα φέρει τα ζητήματα της (ψυχικής) υγείας πάλι πίσω στην κοινότητα.

Πρωτοβουλία για τη δημιουργία

ενός πολύμορφου κινήματος

στο χώρο της ψυχική υγεία

 


Page 4 of 47

Διαβάστε...

ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ Ψ.ΥΓΕΙΑΣ

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ