ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ/ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ. Ο «ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ» ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

E-mail Print

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ/ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

Ο «ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ» ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

 

Από την σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΨΝΑ

 

Μετά το «κατέβασμα του διακόπτη» και τον «ξαφνικό θάνατο» της ΕΡΤ, των πανεπιστημίων, των 8 γενικών νοσοκομείων, του ΕΟΠΥΥ και άλλων φορέων, ήρθε η σειρά των τριών ψυχιατρείων (ΨΝΑ, Δρομοκαίτειο και ΨΝ Θεσσαλονίκης) να μπουν αιφνιδιαστικά σε μιαν από πολλού προετοιμαζόμενη διαδικασία fast track κλεισίματος και διαθεσιμότητας/κινητικότητας όλου του προσωπικού.

Υστερα από εντολή του Αδωνι Γεωργιάδη, έγινε χτες σύσκεψη όπου συμμετείχαν υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου (ο ΓΓ Καλλίρης κλπ) και οι Διοικητές της 2ηςκα 3ηςΥΠΕ και όπου αποφασίστηκε να τεθούν σε διαθεσιμότητα/κινητικότητα 150 άτομα από ΨΝΑ, διοικητικοί και τεχνικοί, οι οποίοι θα μετακινηθούν σε άλλους φορείς (ΕΚΑΒ, Περιφέρεια κλπ), 82 άτομα από το ΨΝΘ και ανεξακρίβωτος αριθμός από το Δρομοκαίτειο.

Ταυτόχρονα, αποφασίστηκε η μετακίνηση τριών ψυχιατρικών κλινικών του ΨΝΑ προς τα νοσοκομεία Σισμανόγλειο, Σωτηρία και Πολυκλινική, καθώς και μια του Δρομοκαϊτείου προς το Ασκληπιείο Βούλας. Η μετακίνηση αυτών των κλινικών θα είναι το πρώτο στάδιο, καθώς θα ακολουθήσουν, εν συνεχεία, μεταφορές και των υπόλοιπων κλινικών. Η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε σήμερα το πρωί από τον Διοικητή της 2ης ΥΠΕ Ευδοκιμίδη σε συνάντηση που είχε με το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του ΨΝΑ, όπου, μεταξύ άλλων, αποκάλυψε ότι, προκειμένου να γίνει η μετακίνηση των ως άνω κλινικών, θα μπει σε κινητικότητα όλο το προσωπικό του ψυχιατρείου προκειμένου, κατόπιν «αξιολόγησης», να επιλεγούν ποιοι θα μεταβούν στα ως άνω γενικά νοσοκομεία.

Η απόφαση αυτή δεν έχει σε τίποτα να κάνει, έστω και εκ του μακρόθεν, με αυτό που ονομάζεται «ψυχιατρική μεταρρύθμιση», αλλά το αντίθετο: είναι η πλήρης διάλυση της δημόσιας ψυχικής υγείας, το πέταγμα στο δρόμο των ασθενών και μεγάλου μέρους του προσωπικού. Η προχειρότητα και η άκρως λογιστική αντίληψη που διακρίνει το όλο εγχείρημα φαίνεται και από το γεγονός ότι μεταφέρουν ψυχιατρικές κλινικές σε νοσοκομεία όπου ήδη υπάρχουν ψυχιατρικά τμήματα και μάλιστα, όπως είναι εξακριβωμένο, με λιγότερες κλίνες από όσες η κάθε μια από αυτές τις κλινικές έχει στο ψυχιατρείο προέλευσης.

Οσο για την απόφαση για μεταφορά μιας ψυχιατρικής κλινικής στην Πολυκλινική, όπου σχεδιάζουν να μεταφέρουν και την ψυχιατρική κλινική του Ευαγγελισμού, μόνο προϊόν νοσηρού εγκεφάλου και βαθειάς πολιτικής και κοινωνικής «διαστροφής» μπορεί να είναι, καθώς το αποτέλεσμα θα είναι 40-50 (ή και πολύ περισσότερες) ψυχιατρικές κλίνες στην Ομόνοια (!), με κλειδαμπαρωμένους ασθενείς που θα εισάγονται με διαδικασίες ακούσιας νοσηλείας. Το μνημονιακό επιτελείο το Αδωνι δεν μπορεί ούτε καν τα προσχήματα να κρατήσει, πχ, μεταφέροντας μια ψυχιατρική κλινική σε νοσοκομείο όπου δεν υπάρχει άλλη. Στοιβάζουν τις ψυχιατρικές κλίνες όπου βρουν, όσο πιο γρήγορα μπορούν, όσες και όπου χωράνε και με όσο προσωπικό θα μπορέσει τελικά, μέσω της «κινητικότητας», να φτάσει από το ένα νοσοκομείο στο άλλο και δεν απολυθεί καθ’ οδόν. Αν τώρα, το 10-50% των εισαγωγών στις ψυχιατρικές μονάδες ήδη νοσηλεύεται σε ράντζα, καταλαβαίνει κανείς τι πρόκειται να γίνει σ΄ ένα σύστημα όπου καμιά νέα κοινοτική υπηρεσία (ΚΨΥ κλπ) δεν θα δημιουργηθεί, οι υπάρχουσες είναι υπό κατάρρευση και ταυτόχρονα οι κλίνες νοσηλείας θα μειωθούν….

Αν δεν μπει φρένο σ΄ αυτό το ανθρωποκτόνο σχέδιο που είναι σε εξέλιξη, οι δρόμοι της Αθήνας (και όλης της χώρας) θα γεμίσουν σύντομα με άστεγους ψυχικά πάσχοντες και οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα έχουν σχεδόν καμιά πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες (παρά μόνο αν παρέμβει ο εισαγγελέας και η αστυνομία με τις χειροπέδες για να καθηλωθούν στα τέσσερα στην «Πολυκλινική της νέας εποχής») και θα σπρώχνονται προς τον ιδιωτικό τομέα… αν έχουν να πληρώσουν.

Οι διαψεύσεις από τον γνωστό τηλεμαϊντανό και τηλεψεύτη Υπουργό Υγείας και την Ζ. Μακρή των στοιχείων που προέκυψαν από την ενημέρωση του Ευδοκιμίδη, δεν είναι παρά το κλασσικό θέατρο που παίζουν αυτοί οι κλασσικοί αχυράνθρωποι, τα εργαλεία της τρόικας. Οπως και με τον ΕΟΠΥΥ, αφού πρώτα αφήνουν να διαρρεύσει το όλο εγχείρημα, με τρόπο που να προκαλεί «σοκ και δέος», εν συνεχεία σπεύδουν να το διαψεύσουν και να πουν ότι «δεν είναι έτσι, αλλά αλλιώς, δηλαδή, έτσι» και «όχι τώρα, αλλά σε λίγες μέρες, δηλαδή, ήδη από χτες». Για να προετοιμάσουν, έτσι, το έδαφος στο νέο Διοικητή του ΨΝΑ (Π. Θεοδωράκη) που φτάνει από βδομάδα με το «μεγαλομανιακό» σχέδιο να κλείσει το ΨΝΑ «μέσα σε τρεις μήνες»… Την ίδια στιγμή που απερχόμενος Διοικητής Ο. Χαραλαμπάκης, πολιτικό τέκνο του Λοβέρδου, αφού έκανε ό, τι μπορούσε για να προετοιμάσει το κλείσιμο, περικόπτοντας ζωτικές δαπάνες, απορρυθμίζοντας την λειτουργία και αποκρύπτοντας ανομίες, έσπευσε να παραιτηθεί για να δημιουργηθεί ακριβώς το «κενό», μέσα στο οποίο θα γίνονταν οι ανακοινώσεις της «κινητικότητας», έτσι ώστε κανείς να μην είναι παρών για να χρεωθεί την ευθύνη των αποφάσεων και να έλθει ο «επόμενος», δήθεν μόνο για να τις υλοποιήσει.

Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει, πλέον, περιθώριο, για καμιά αυταπάτη, για κανένα εφησυχασμό. Χρειάζεται αγώνας διαρκείας, που ν΄ αναπτύξει και να επινοήσει νέες μορφές ανάλογες των αναγκών αυτής της εποχής της ανθρωπιστικής καταστροφής που υλοποιεί ο φασιστοειδής και καθαρόαιμος ρατσιστής Υπουργός Υγείας, υπηρέτης, κατά δήλωσή του, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, της νεοφιλελεύθερης εξόντωσης των εργαζομένων και των ψυχικά πασχόντων.

Καλούμε όλους στη συγκέντρωση της Δευτέρας, στις 9 πμ, έξω από το Υπουργείο, την ώρα που θα γίνεται η συνάντηση του σωματείου με την ηγεσία του Υπουργείου.

Καλούμε σε οργάνωση της αντίστασής μας μέχρι το τέλος, που να περιλαμβάνει κατάληψη των Διοίκησης και ακύρωση/υπονόμευση όλων των διαδικασιών που συντείνουν με το fast track καταστροφικό κλείσιμο του ψυχιατρείου και τις διαθεσιμότητες/κινητικότητες του προσωπικού, όποια ειδικότητα και όποιους αριθμούς κι΄ αν αφορούν για την «πρώτη φάση» (γιατί δεν υπάρχει σωτηρία για κανένα, θα έλθει όλων μας η σειρά αν δεν αντισταθούμε από κοινού).

Κατάληψη διαρκείας των ταμείων έτσι ώστε οι ασθενείς να μη πληρώνουν το πεντάευρω. Δημιουργία μετώπου με όλη την κοινωνία, με τη τοπική (αυτοδιοίκηση, σωματεία, νοσοκομεία, διάφορες συλλογικότητες της περιοχής) αλλά και την ευρύτερη κοινωνία. Ενημέρωση και συμπόρευση με τους ασθενείς μας και τις οικογένειές τους.

Διαρκείς γενικές συνελεύσεις για την επεξεργασία και κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας.

 

 

Να ακυρωθεί το σύμφωνο Λυκουρέντζου- Αντόρ.

Να καταργηθεί το μνημόνιο (βασική αιτία και του διαλυτικού κλεισίματος των ψυχιατρείων), όλες οι δανειακές συμβάσεις και όλα τα δάνεια.

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Ν΄ ανοίξει ο δρόμος για μια κυβέρνηση των εργαζομένων.

 

 

 

 

22/11/2013

 

 

 

 

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΨΝΑ

 

Από την σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο ΨΝΑ

 

 

AΛΛΑΓΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΣ 20/11 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

E-mail Print

ΑΛΛΑΓΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ: Η υφυπουργός Υγείας κ. Ζέττα Μακρή απουσιάζει στο εξωτερικό, σε συνέδριο στην Εσθονία (για τα “συστήματα υγείας”), απ΄όπου επιστρέφει την Παρασκευή. Επομένως, η αυριανη συγκέντρωση ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων αναβάλλεται για την ερχόμενη Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013, ώρα 11 πμ, έξω από το Υπουργείο Υγείας.

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΩΝ

E-mail Print

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΩΝ

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013, 11 πμ

Εχουν περάσει πάνω από δυο εβδομάδες από την ημέρα που η υφυπουργός Υγείας κ. Ζ. Μακρή είχε αθετήσει, για δεύτερη φορά, την δέσμευσή της να συναντήσει την Επιτροπή ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων, υποσχόμενη, για μιαν ακόμη φορά, να ειδοποιήσει η ίδια προκειμένου να κλειστεί νέο ραντεβού, όταν «οι πολυάριθμες ασχολίες και υποχρεώσεις της» θα της το επέτρεπαν.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι οι μόνοι που δεν χωρούν σ΄ αυτές τις «πολυάριθμες υποχρεώσεις» και για τους οποίους δεν βρίσκεται ποτέ χρόνος, είναι οι χρήστες/λήπτες των υπηρεσιών, οι οικογένειές τους και οι λειτουργοί ψυχικής υγείας που τους στηρίζουν στις, όλο και πιο δύσβατες, διαδρομές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης/κοινωνικής επανένταξης.

Είναι απέναντι σ΄ αυτούς που η υφυπουργός οφείλει να τοποθετηθεί, στα σοβαρά και χωρίς υπεκφυγές, και να δεσμευτεί απέναντι στο αίτημα για νομοθετική ακύρωση της καταλήστευσης, από το Υπουργείο Υγείας, των συντάξεων των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές.

Η ολοκληρωμένη πρόταση που αιτιολογεί τον παράνομο χαρακτήρα και τις εξοντωτικές επιπτώσεις της παρακράτησης, απαιτώντας την ακύρωσή της, ενώ ταυτόχρονα προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την ασφαλή (και υποστηριζόμενη, όταν και όσο χρειάζεται) διαχείριση των εισοδημάτων των φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές από τους ίδιους και για την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών, έχει κατατεθεί, και αυτή, από 15μέρου στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, αλλά και στο γραφείο της υφυπουργού.

Μαζευόμαστε, όλες και όλοι, έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου, στις 11 πμ, και απαιτούμε συνάντηση με την υφυπουργό.

Της γνωστοποιούμε από τώρα την ημερομηνία και την ώρα της συγκέντρωσής μας για να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις της, έτσι ώστε να βρει χρόνο να μας συναντήσει.

Σε κάθε περίπτωση, στις 20 Νοέμβρη, δεν θα φύγουμε από την οδό Αριστοτέλους 17, αν δεν την συναντήσουμε, όσο αργά κι΄ αν χρειαστεί να μείνουμε στο δρόμο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΣΟΨΥ ΒΥΡΩΝΑ, ΣΟΨΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ΣΟΨΥ Β. ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ, ΕΣΑΜΕΑ, ΚΙΝΑΨΥ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ

 

Το σκάνδαλο ‘Ψυχαργώς’ στην μνημονιακή ολοκλήρωσή του: Ιδιωτικοποίηση της Ψυχικής Υγείας και εξαθλίωση των ψυχικά πασχόντων

E-mail Print

Το σκάνδαλο ‘Ψυχαργώς’ στην μνημονιακή ολοκλήρωσή του: Ιδιωτικοποίηση της Ψυχικής Υγείας

και εξαθλίωση των ψυχικά πασχόντων

αντίσταση στην διάλυση της δημόσιας ψυχικής υγείας

σημαίνει διεκδίκηση ενός χειραφετητικού συστήματος

που αποκαθιστά τον Λόγο και τα δικαιώματα

των συνανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία

Ένα προμελετημένο έγκλημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στη χώρο της Ψυχικής Υγείας, με την αδίστακτη εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών μέσω του μνημονίου, που οδηγούν με ραγδαίους ρυθμούς στην περαιτέρω κοινωνική απόρριψη/εξοστρακισμό των ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας, μέσα από την πλήρη και στοχευμένη απεξάρθρωση/διάλυση του συστήματος των δημόσιων υπηρεσιών και την αντικατάστασή τους από πλήρως ιδιωτικοποιημένες υπηρεσίες, κερδοσκοπικές και δήθεν «μη κερδοσκοπικές» (ΜΚΟ), όπου πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι θα μπορούν να πληρώσουν.

Το «σύμφωνο Λυκουρέντζου-Αντόρ», στο οποίο προβλέπεται το «κλείσιμο των ψυχιατρείων» (ΨΝΑ, Δρομοκαίτειο, ΨΝΘ) μέχρι το τέλος του 2015, είναι ακριβώς το σύμφωνο αυτής της ιδιωτικοποίησης, καθώς η δέσμευση για το fast track κλείσιμο των δημόσιων ψυχιατρείων «πληρώθηκε», από τη ΕΕ, με 105 εκ. ευρώ για την διάσωση των ΜΚΟ της ψυχικής υγείας για τρία χρόνια, έτσι ώστε να στηριχτεί η διαδικασία του κλεισίματος και ταυτόχρονα να δοθεί ο χρόνος στις ΜΚΟ για να βρουν (όσες από αυτές καταφέρουν να βρουν) τρόπους επιβίωσης και πηγές χρηματοδότησης, ώστε, από το 2016, να υποκαταστήσουν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των δημόσιων υπηρεσιών. Πηγές χρηματοδότησης μη κρατικές, πλέον, αλλά από τα ίδια τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας που λαμβάνουν τις υπηρεσίες τους Από αυτή την άποψη, δεν ήταν χωρίς αποτέλεσμα τα «πάνω-κάτω» τα ταξίδια στελεχών των κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων του Δικτύου ‘Αργώς’, από τους διαδρόμους του Υπουργείου στις Βρυξέλλες, μέχρις ότου επιτευχθεί το σύμφωνο.

Η επίκληση των προ 15ετίας τεθέντων στόχων του ‘Ψυχαργώς’ για το «κλείσιμο των ψυχιατρείων το 2015» είναι καθαρά προσχηματική καθώς καμιά από τις προϋποθέσεις που θα έκαναν δυνατό το «κλείσιμο» δεν πραγματοποιήθηκε: ούτε οι εκάστοτε ηγεσίες του Υπουργείου είχαν ποτέ μια συγκροτημένη πολιτική για την Ψυχική Υγεία στην κατεύθυνση ενός «βασισμένου στην κοινότητα» συστήματος, ούτε η ψυχιατρική κοινότητα, στην πλειονότητά της, έδειξε ενδιαφέρον για μια ψυχιατρική μεταρρύθμιση ως ξεπέρασμα του κυρίαρχου ψυχιατρικού παραδείγματος, προς μια ψυχιατρική «κουλτούρα, πρακτική και σύστημα» συνυφασμένων με την αποκατάσταση του Λόγου και των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία.

Βέβαια, για να γίνει δυνατή η όποια συζήτηση και για να ξεσκεπαστούν τα όποια άλλοθι της στυγνής εφαρμογής των περικοπών του μνημονίου, πρέπει να ξεκαθαριστεί τι εννοεί ο καθένας με το «κλείσιμο του ψυχιατρείου» : εννοεί την υπέρβαση της ιδρυματικής ψυχιατρικής και του ψυχιατρικού παραδείγματος στο οποίο βασίζεται, προς ένα ολοκληρωμένο, βασισμένο στην κοινότητα, δίκτυο υπηρεσιών, έτσι ώστε το «κλείσιμο του ψυχιατρείου» να έλθει όταν οι υπηρεσίες που θα το αντικαταστήσουν θα έχουν ήδη μπει σε λειτουργία (δηλαδή, την Αποιδρυματοποίηση), ή εννοεί την απλή κατάργησή του, στη λογική της Απονοσοκομειοποίησης, με το πέταγμα ασθενών και προσωπικού στο δρόμο και το πέρασμα μεγάλου μέρους των λειτουργιών του στον ιδιωτικό τομέα;

Σε κάθε περίπτωση, η «ελληνική ψυχιατρική μεταρρύθμιση» μετατράπηκε - με πλυντήριο και την λεγόμενη «Κοινωνική Ψυχιατρική» - σε μιαν απλή χωροταξική μετεγκατάσταση της ιδρυματικής ψυχιατρικής στην κοινότητα. Μεταστέγαση, δηλαδή, των χρονίως νοσηλευομένων των ψυχιατρείων σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές, ξενώνες, οικοτροφεία, προστατευόμενα διαμερίσματα. Δομές που συχνά αναπαράγουν την ιδρυματική λογική, χωρίς καμιά αλλαγή του «παραδείγματος», καμιά αλλαγή του «τρόπου σκέψης και πράξης» της ψυχιατρικής, καμιά συστημική αλλαγή: απόδειξη ότι το 55% των νοσηλειών πανελλαδικά εξακολουθούν να είναι ακούσιες.

Δεν έγιναν ποτέ τα «ολοκληρωμένα δίκτυα των κοινοτικών υπηρεσιών» (με ΚΨΥ κλπ), που θεωρούνται προϋπόθεση για το κλείσιμο των ψυχιατρείων. Δεν έχει γίνει, «παραμονές του κλεισίματος», ούτε καν το πρώτο (και εκ των ουκ άνευ) βήμα στην όποια διαδικασία ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, που είναι η τομεοποίηση των υπηρεσιών.

Αυτό που δημιουργήθηκε είναι ένα νεο-ιδρυματικό σύστημα, όπου, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, αναπαράγεται η ιδρυματική καθημερινότητα, η αφαίρεση του Λόγου και της ελευθερίας των «φιλοξενούμενων», ή των «χρηστών» των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, με όρους και συνθήκες όπου δεν υπάρχει ο άνθρωπος ως ύπαρξη με τις ανάγκες της, αλλά, ιδιαίτερα στις μέρες μας, αποκλειστικά η εκπλήρωση των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Εμπειρίες/νησίδες, όπως, μεταξύ άλλων, αυτή του ψυχιατρείου Χανίων στην Κρήτη, του οποίου το κλείσιμο συνοδεύτηκε, σε σημαντικό βαθμό, από την δημιουργία δικτύου τομεοποιημένων, εναλλακτικών κοινοτικών υπηρεσιών, δεν αποτελούν παρά εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Ηδη από την δεκαετία του ΄90 παρατηρούμε την σταδιακή εμφάνιση πολιτικών και πρακτικών ιδιωτικοποίησης της δημόσιας φροντίδας ψυχικής υγείας. Από το 2000, με το ‘Ψυχαργώς’, η ιδιωτικοποίηση παίρνει τη μορφή της ραγδαίας ανάπτυξης τόσο του κρατικοδίαιτου «μη-κυβερνητικού» τομέα, όσο και του εμπορευματοποιημένου παραδοσιακού ιδιωτικού ψυχιατρικού τομέα.

Ο πακτωλός κοινοτικών κονδυλίων για την λεγόμενη «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» και η «αγωνία» της απορρόφησης των διαθέσιμων κονδυλίων αποτελούν τα οχήματα επιτάχυνσης της λεγόμενης «αποασυλοποίησης», του δήθεν εκσυγχρονισμού, αλλά και της μετάβασης σε σχέδια και πρακτικές όχι με οδηγό την αλλαγή του επιστημονικού παραδείγματος και την Αποϊδρυματοποίηση, αλλά την συνέχιση της διαχείρισης των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία από ειδικούς, πολιτικούς και επιχειρηματίες, δηλαδή την κατασκευή νέων χώρων κοινωνικού αποκλεισμού.

Ο «τρίτος πυλώνας», οι «μη κυβερνητικές» οργανώσεις, γνωρίζει πρωτοφανή ανάπτυξη. Βασικό χαρακτηριστικό αυτού του πυλώνα - σε πείσμα ακόμα και της ιστορικής προέλευσης των πραγματικών μη-κυβερνητικών οργανώσεων ως πολιτικά και οικονομικά ανεξάρτητα από κυβερνήσεις και οικονομικά συμφέροντα κινήματα - η χρηματοδότησή τους από δημόσιους, εθνικούς και κοινοτικούς, πόρους.

Οι «εκθέσεις ιδεών» διαφόρων εμπειρογνωμόνων για την «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» στην Ελλάδα συγκροτούν περισσότερο βιβλιογραφικά αναγνώσματα ξένων εμπειριών και άλλοθι απορρόφησης κονδυλίων παρά Εθνικά Σχέδια για μιαν άλλη συνάντηση με τον ψυχικό πόνο και τους ψυχικά πάσχοντες. συνανθρώπους μας. Στην πραγματικότητα, ο ρόλος των αρμόδιων οργάνων από πλευράς ΕΕ ήταν η διασφάλιση της ύπαρξης και της ενίσχυσης των ΜΚΟ, ως μέρους μιας κίνησης ιδιωτικοποίησης και βαθμιαίας απόσυρσης (και ταυτόχρονα αυστηρής λογιστικής προσέγγισης) του δημόσιου σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, καθώς και η μέσω δήθεν «κριτικών επισημάνσεων» διασφάλιση της απορρόφησης των κονδυλίων, για ένα δυσλειτουργικό νεο-ιδρυματικό μόρφωμα, για το οποίο καμιά πλευρά, ούτε αυτοί που έλαβαν το χρήμα, ούτε αυτοί που το έδιναν, δεν μπορούν τώρα να υποκρίνονται ότι «δεν ήξεραν», επί τόσα χρόνια, τι γινόταν, τι ήταν αυτό που παράγονταν, τι ήταν αυτό στο οποίο συναινούσαν να παράγεται..

Είναι σαφές ότι αυτό που επιβάλλει την τρέχουσα πολιτική του Υπουργείου δεν είναι η προ 15ετίας δέσμευση για το «κλείσιμο των ψυχιατρείων» ως προϊόντος της (μόνο ως ανέκδοτο, πλέον) «ολοκλήρωσης της μεταρρύθμισης», αλλά η μνημονιακή δέσμευση για προσαρμογή (σύνθλιψη) και της Ψυχικής Υγείας στη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Στην πλήρη, λογιστικού τύπου προσαρμογή της Ψυχικής Υγείας στους «διατιθέμενους πόρους», δηλαδή, σε μηδενικούς πόρους, γιατί μόνο αυτούς διαθέτει το σύστημα για τους ψυχικά πάσχοντες και όλες γενικά τις κοινωνικές ομάδες (σήμερα πια, για την πλειονότητα της κοινωνίας) που αντιμετωπίζει ως αντιπαραγωγικές, ως κοινωνικό βάρος και περιττές.

Η πολιτική για την Ψυχική Υγεία, όπως για την Υγεία γενικότερα, συμπυκνώνεται στα θέσφατα που, με το γνωστό του τρόπο, εκφράζει ο Υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης : «Δεν είναι ώρα για το κράτος ν΄ αυξήσει τις δομές του αλλά να τις μειώσει», «οι δομές που θα μείνουν, θα λειτουργούν με τη μορφή των ιδιωτικών σε ένα βαθμό», «ο ιδιωτικός τομέας είναι πολύ πιο αποτελεσματικός από τον Δημόσιο», «να δούμε ποια (δομές ψυχ. υγείας) μπορούμε να χρηματοδοτούμε και ποια όχι», «δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των πολιτών στην Υγεία» κοκ.

Το σχέδιο που υλοποιούν είναι αυτό της ‘Αναθεώρησης του Ψυχαργώς’, που συνέταξε επιτροπή που είχε συστήσει ο τότε Υπουργός Υγείας Λοβέρδος, αποτελούμενη από γνωστούς ιδιοκτήτες ΜΚΟ, που έχουν συντελέσει στην ιδιωτικοποίηση της Ψυχικής Υγείας (και οι οποίοι ποντάρουν στην περαιτέρω ιδιωτικοποίησής της), καθώς και από «πάντα πρόθυμους» συνεργάτες από τα ψυχιατρεία.

Αυτό που προβλέπεται είναι η εκχώρηση των πάντων, ακόμα και των Κέντρων Ψυχικής Υγείας, στον ιδιωτικό τομέα και η ανάθεση στο Δημόσιο μόνο της επιτήρησης/φύλαξης των «ακαταλογίστων» του άρθρου 69 (αν και, ακόμα και γι΄ αυτό, αφήνονται παράθυρα να το αναλάβουν ιδιωτικές εταιρείες), καθώς και της νοσηλείας «οξέων περιστατικών» σε μονάδες «δημόσιων» νοσοκομείων. Είναι ένα σχέδιο/όχημα της ιδιωτικοποίησης, της συρρίκνωσης/συγχώνευσης υπαρχόντων μονάδων, απολύσεων του προσωπικού και πετάγματος των ασθενών στους δρόμους.

Ηδη, η μια υπουργική εγκύκλιος/απόφαση μετά την άλλη επιχειρούν να επιβάλλουν ένα όχι απλά «κλείσιμο», αλλά μια ταχεία, όπως-όπως, εκδίωξη (μετακίνηση, όπως το λένε) των ασθενών χρόνιας παραμονής από τα ψυχιατρεία - πολλών εξ΄ αυτών σε ιδρύματα/κολαστήρια «προνοιακού» τύπου, όπως των Λεχαινών κλπ, αλλά και στο δρόμο. Πρόκειται όχι για μια «μετάβαση σε στεγαστικές δομές», που απαιτεί τους χρόνους της, το εξατομικευμένο θεραπευτικό πλάνο και τις κατάλληλες δομές, αλλά για «έξωση» – μια έξωση σε άμεσο συγχρονισμό με την «έξωση» του προσωπικού, με τις διαθεσιμότητες/κινητικότητες που ετοιμάζονται και οι οποίες κάνουν το όλο εγχείρημα πιστό αντίγραφο της πολιτικής του πρώτου διδάξαντος στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του 60, του μετέπειτα προέδρου των ΕΠΑ Ρ. Ρήγκαν, όταν έκλεισε τα ψυχιατρεία, απέλυσε το προσωπικό και πέταξε τους ασθενείς στο δρόμο. Σήμερα, ωστόσο, πρόκειται για ένα εγχείρημα που προοιωνίζεται να έχει πολύ χειρότερα αποτελέσματα, ακόμα και από αυτά που είχε εκείνο, που έδωσε, τότε, το όνομά του (ρηγκανισμός) στις πρακτικές αυτής της διαδεδομένης, έκτοτε, ανά την υφήλιο και νεοφιλελεύθερης κοπής, Απονοσοκομειοποίησης.

Μια από αυτές τις εγκυκλίους επιτάσσει ανώτατα όρια χρόνου νοσηλείας για τους νοσηλευόμενους στις ψυχιατρικές μονάδες, σε λογικές όπου η μείωση του χρόνου νοσηλείας δεν θα σημαίνει το ξεπέρασμα των πρακτικών εγκλεισμού και ιδρυματισμού και την στήριξη στην κοινότητα, αλλά την ταχεία καταστολή της «οξείας ψυχοπαθολογίας» - έχει ήδη μπει στα σκαριά η επέκταση της χρήσης του ηλεκτροσόκ - και το «γρήγορο εξιτήριο», με όποιες συνέπειες κι΄ αν έχει αυτό για τον ασθενή. Προβλέπει, επίσης, και διαδικασίες που θα επιτρέπουν στο μέλλον και την έξωση από τις στεγαστικές δομές, με κριτήρια που πάντα θα είναι σε θέση να επινοούνται, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Καθώς με την ταχεία, όπως – όπως, πλήρωση των λιγοστών κενών θέσεων στις όποιες στεγαστικές δομές, δεν θα υπάρχει, στο προσεχές μέλλον, δυνατότητα φιλοξενίας σ΄ αυτές και με δεδομένη την ανυπαρξία κοινοτικών μονάδων «στήριξης στον τόπο κατοικίας» των ανθρώπων που θα παίρνουν το «γρήγορο εξιτήριο» (αλλά και κοινωνικών παροχών για να μπορούν να τραφούν, να έχουν πρόσβαση στη θεραπεία τους και γενικά να επιβιώσουν), το ήδη υπαρκτό φαινόμενο της «περιστρεφόμενης πόρτας» θα γίνει ο κανόνας : η εναλλαγή του κοινωνικού αποκλεισμού με τον εγκλεισμό, νοσηλεία για γρήγορη καταστολή και «έλεγχο των συμπτωμάτων» και επιστροφή στο «χώρο του κοινωνικού αποκλεισμού» για όσο διάστημα η ψυχική οδύνη δεν γίνεται «ενοχλητική», έτσι ώστε να γίνει «αντικείμενο προσοχής» και να κινητοποιήσει τους σχετικούς μηχανισμούς του κοινωνικού ελέγχου.

Θεωρούμε ότι η απάντηση σ΄ αυτή την ανθρωπιστική καταστροφή που προωθεί με την πολιτική της η τωρινή ηγεσία του Υπουργείου Υγείας (και η οποία, στα περιεχόμενά της, αγγίζει και δομικά σχετίζεται με τις αντιλήψεις της Χρυσής Αυγής περί «στείρωσης και ευθανασίας των ψυχικά πασχόντων»), δεν είναι η υπεράσπιση του ψυχιατρείου (ενός άκρως αντιθεραπευτικού και κατασταλτικού θεσμού), αλλά η πιο σθεναρή από ποτέ διεκδίκηση της ουσίας αυτού που ήταν πάντοτε η υπέρβαση του ψυχιατρείου: η κατάργηση της ιδρυματικής βίας, των εξουσιαστικών σχέσεων, των πρακτικών του εγκλεισμού, η αποκατάσταση του Λόγου και των δικαιωμάτων των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία, η δημιουργία των όρων για ισότιμο διάλογο μεταξύ θεραπευτών και θεραπευομένων, η λήψη μέτρων για αξιοπρεπή κοινωνική, αλλά και εργασιακή, ένταξη, ο ενεργός πρωταγωνιστικός ρόλος των λειτουργών και των άμεσα ενδιαφερομένων ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία στις διαδικασίες μετασχηματισμού και ξεπεράσματος του ιδρύματος, ενάντια σε άνωθεν διαδικασίες διοικητικού κλεισίματος και αδειάσματος του ψυχιατρείου, η ενεργός συμμετοχή της κοινωνίας κοκ.

Αυτές οι διαδικασίες είναι ασυμβίβαστες με οποιαδήποτε έννοια διαθεσιμότητας/κινητικότητας/απολύσεων του προσωπικού, και, αντίθετα, απαιτούν προσλήψεις προσωπικού.

Είναι ασυμβίβαστες με την επικείμενη παρακράτηση των συντάξεων των φιλοξενουμένων σε στεγαστικές δομές.

Είναι ασυμβίβαστες με την ύπαρξη ανασφάλιστων ψυχικά πασχόντων (και όχι μόνο), με τους ποικίλους περιορισμούς/εμπόδια/μειώσεις στις συντάξεις και τα επιδόματά τους, στην ανυπαρξία ευκαιριών εργασιακής ένταξης, συνεταιριστικών ή άλλων.

Είναι ασυμβίβαστες με την εγκαθιδρυμένη αδιαφορία για την μη εφαρμογή της όποιας νομοθεσίας προάγει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους (για την ακούσια νοσηλεία, την δικαστική συμπαράσταση κλπ).

Θεωρούμε ότι πρέπει άμεσα να υπάρξει ένα πλατύ μέτωπο, ένα κίνημα «από τα κάτω», των ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία, λειτουργών των υπηρεσιών, οικογενειών, κοινωνικών κινημάτων, για να μην περάσουν αυτά τα εν τη ουσία ανθρωποκτόνα σχέδια. Να είναι το κίνημα αυτό μια ουσιαστική στιγμή στην διαδικασία αποκατάστασης του Λόγου των ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία και των δικαιωμάτων τους - ένα εκ των οποίων είναι η άμεση ακύρωση, με νομοθετική πράξη, της παρακράτησης των συντάξεων.
Να διεκδικηθεί η άμεση ακύρωση του «συμφώνου Λυκουρέντζου-Αντόρ» και όλων των μνημονιακών πολιτικών που κρύβονται πίσω από αυτό.

Να υπάρξει επαρκής χρηματοδότηση για την Ψυχική Υγεία και ολοκλήρωση του μετασχηματισμού και της υπέρβασης των ψυχιατρείων, στην λογική της Αποιδρυματοποίησης και όχι της Απονοσοκομειοποίησης και του απλού «κλεισίματος».

Να μην υπάρξει καμιά διαθεσιμότητα/κινητικότητα/απόλυση και αντίθετα, να γίνουν προσλήψεις του αναγκαίου προσωπικού. Ολο το προσωπικό των ψυχιατρείων είναι αναγκαίο (και μάλιστα, δεν επαρκεί) για έναν ουσιαστικό μετασχηματισμό του συστήματος ψυχικής υγείας, πέρα από το ψυχιατρικό ίδρυμα.

Να μπει φραγμός στην ιδιωτικοποίηση της Ψυχικής Υγείας και να διασφαλιστεί ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της. Να αναλάβει το Δημόσιο όλες τις δομές και τις υπηρεσίες των ΜΚΟ, που έχουν γίνει με κρατικές και κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας του προσωπικού και η αξιοπρεπής και θεραπευτική φιλοξενία των ενοίκων.

Καταλαβαίνουμε ότι όλα τα παραπάνω σημαίνουν ανατροπή του μνημονίου. Σημαίνουν μαζική αντίσταση και πολιτικές ανατροπές.

Αλλά «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» προκειμένου ν΄ αποφευχθεί η «μαζική ευθανασία» που ετοιμάζουν.

7 Νοέμβρη 2013

Γιώργος Αστρινάκης, Δ/ντής ψυχίατρος, Δρομοκαίτειο

Γιώργος Κοκκινάκος, Δ/ντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Χανίων

Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος, τ. Δ/ντρια 18 Ανω, ΨΝΑ

Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, Δ/ντής ψυχίατρος ΨΝΑ

Κώστας Μπαϊρακτάρης, αν. καθηγητής, Τμήμα Ψυχολογίας, ΑΠΘ

 

Αναταραχή στο «Δρομοκαΐτειο» για τις εξώσεις-εξπρές ασθενών

E-mail Print

Το Διοικητικό Συμβούλιο δήλωσε άγνοια για το έγγραφο που αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» και έκανε λόγο για κλείσιμο τμημάτων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, ενώ ζητούσε από τους συγγενείς να τους μεταφέρουν ώστε να συνεχιστεί η νοσηλευτική τους φροντίδα

 

 

Της Ντάνι Βέργου

Ενόχλησε η αποκάλυψη της «Εφ.Συν.» (1/11) για το έγγραφο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δρομοκαΐτειο» που προοριζόταν για αποστολή στις 80 οικογένειες χρόνιων ασθενών του νοσοκομείου, ενημερώνοντας ότι «σύμφωνα με τις πρόσφατες αποφάσεις του υπουργείου Υγείας, τα τμήματα χρονίως νοσηλευομένων ασθενών του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής “Δρομοκαΐτειο” πρόκειται να παύσουν τη λειτουργία τους μέχρι 31-12-2013… Παρακαλούμε για τη δική σας συνεργασία για να γίνει δυνατή η όσον το δυνατόν ομαλότερη μετάβαση του συγγενή σας σε δομές για συνέχιση της ιατρο-νοσηλευτικής φροντίδας του». Το έγγραφο που προωθεί την ντιρεκτίβα του υπουργείου Υγείας ίσως δεν φτάσει τελικά στα χέρια των συγγενών.

Διοίκηση και εργαζόμενοι στην Αριστοτέλους

Στο νοσοκομείο προκλήθηκε αναστάτωση, με τη διοίκηση και το Διοικητικό Συμβούλιο να ψάχνουν να βρουν ποιοι υπέγραψαν για να φύγει το έγγραφο, δηλώνοντας άγνοια. Κατά το χθεσινό κλείσιμο της πύλης του νοσοκομείου από εργαζόμενους, ο διοικητής ζήτησε από το προεδρείο να ανέβει μαζί του στην Αριστοτέλους για να συναντηθούν εκτάκτως με την αρμόδια υφυπουργό Ζ. Μακρή. Εξω από το υπουργείο διαδήλωναν μαζικά εργαζόμενοι από το ίδιο νοσοκομείο. Οι εργαζόμενοι έκπληκτοι ενημερώθηκαν για την πρόθεση του υπουργείου για άμεση δημιουργία δύο οικοτροφείων μόνο για τους 50 από τους 80 χρόνιους ασθενείς του ψυχιατρείου. «Θα σας δώσουμε τα χρήματα να κάνετε τα οικοτροφεία που θέλετε για να αδειάσουν τα τμήματα αυτά, για να μην πεταχτούν οι άνθρωποι στον δρόμο», είπε κάνοντας την παραδοχή ότι οι θέσεις στις ΜΚΟ δεν φτάνουν για τους 400 ασθενείς των τμημάτων χρόνιων παθήσεων που κλείνει το υπουργείο εδώ και τώρα, δεδομένου ότι οι δημόσιες δομές είναι γεμάτες, όπως έγραφε η «Εφ.Συν.».

Τονίζαμε ότι το σχέδιο του υπουργείου είναι να πάνε τους ανθρώπους αυτούς στα Λεχαινά ή να τους «μοιράσουν» σε άλλα τμήματα, τυχαία, όπου θα δημιουργηθούν αφόρητες και νοσηρές καταστάσεις, ή να τους πετάξουν στον δρόμο. «Ακόμα και τίποτα από αυτά να μη συμβεί στους ασθενείς που βρίσκονται εντός του συστήματος, τα νέα περιστατικά δεν θα έχουν απολύτως καμία επιλογή στεγαστικής αποκατάστασης», γράφαμε.

Τα δύο οικοτροφεία φυσικά δεν γίνονται σε δύο μήνες, χρειάζονται ένα εξάμηνο για να είναι έτοιμα και να μεταφερθούν σε αυτά οι 50 ασθενείς από τους συνολικά 400 χρόνιους που ζουν στα ψυχιατρεία της χώρας (Δαφνί, Δρομοκαΐτειο, Θεσσαλονίκης) και για τους οποίους δεν υπάρχει καμία ενημέρωση από το υπουργείο όσον αφορά το πού θα καταλήξουν.

 

Διαβάστε σχετικά: "Έξωση εξπρές σε ψυχικά πάσχοντες"

 

 


Page 8 of 47

Διαβάστε...

ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ Ψ.ΥΓΕΙΑΣ

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ