ΝΕΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧOΝΤΩΝ

E-mail Print

ΝΕΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧOΝΤΩΝ

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013, 12 μ, στο ΨΝΑ

(Στο αμφιθέατρο του Υποστηρικτικού κτιρίου - πάνω από τα εξωτερικά ιατρεία)

Σε συνέχεια της συνάντησης που έγινε στις 11/9 στο ΨΝΑ ενάντια στην ληστρική παρακράτηση των συντάξεων των φιλοξενουμένων σε στεγαστικές δομές (ξενώνες, οικοτροφεία κλπ) του δημοσίου, και σύμφωνα με απόφαση που πάρθηκε σ΄ αυτή τη συνάντηση, καλούμε όλους, τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τις οικογένειες, τους λειτουργούς ψυχικής υγείας και καθένα που ευαισθητοποιείται απέναντι σ΄ αυτή την βάναυση μεταχείριση των ψυχικά πασχόντων και γενικά των ατόμων που έχουν ανάγκη ψυχοκοινωνικής φροντίδας, περίθαλψης και φιλοξενίας, σε νέα συγκέντρωση την Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου, ώρα 12 μ. και πάλι στο ΨΝΑ.

Όπως είναι γνωστό, οι διαδικασίες και οι προετοιμασίες για την έναρξη υλοποίησης της παρακράτησης έχουν προχωρήσει και η εφαρμογή του μέτρου μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή και μάλιστα αιφνιδιαστικά. Και σύμφωνα με νόμους που έχουν ψηφιστεί, έπεται η επίσημη (και όχι απλώς άτυπη, όπως μέχρι τώρα) εφαρμογή της στις αντίστοιχες μονάδες του ιδιωτικού «μη κερδοσκοπικού» τομέα.

Η παρακράτηση προβλέπει κυριολεκτικό ξεζούμισμα των φιλοξενουμένων στις δομές, σε ποσοστό ανάλογα με το ύψος της σύνταξης, που ξεκινά από 40% και φτάνει μέχρι 80%.

Η νέα αυτή συγκέντρωση έχει σκοπό, αφενός, να ενημερώσει και να κινητοποιήσει όσο γίνεται περισσότερους και, αφετέρου, να επιδιώξει και να οργανώσει μια συνάντηση επί του θέματος αυτού με την υφυπουργό Υγείας, αρμόδια επί της ψυχικής υγείας, με ταυτόχρονη διαδήλωση έξω από το Υπουργείο. Και παράλληλα, να συζητήσει τα σχετικά με τη νομική βοήθεια για προσβολή του μέτρου ως παράνομου και αντισυνταγματικού και να σχεδιάσει περαιτέρω κινητοποιήσεις, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

 

ANAKOINΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΣΥ ΨΝΑ: ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΨΝΑ

E-mail Print
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΨΝΑ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΨΝΑ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Παρόλο που η Γενική Συνέλευση της Δευτέρας, 16/9, αποφάσισε να μην υπάρξει συμμετοχή του ΔΣ του σωματείου στις δήθεν «συζητήσεις/διαπραγματεύσεις» με το Υπουργείο για το επικρεμάμενο και προαποφασισμένο κλείσιμο του ΨΝΑ, η (μειοψηφούσα) πρόεδρος του σωματείου Μένια Λουκέρη, μαζί με δυο άλλα μέλη του ΔΣ, της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, λειτουργώντας τελείως αυθαίρετα και σε υπόγεια συνεννόηση με την Διοίκηση του νοσοκομείου και τους μηχανισμούς του Υπουργείου, πήγε την περασμένη Τρίτη (17/9) σε συνάντηση στην Δ/νση Ψυχικής Υγείας, όπου συζητήθηκε το «σύντομο κλείσιμο» του ΨΝΑ.
Η πρόεδρος του σωματείου, στην υποτιθέμενη τηλεγραφική «ενημέρωση» που έκανε για την συνάντηση (όπου συμμετείχε και άλλος «πρόθυμος συνεργάτης» του Υπουργείου, η ΣΥΝΟΨΥΝΟ δια του προέδρου της) λέει πως «η συνάντηση κρίθηκε αρχικά ικανοποιητική από όλες τις πλευρές».
Ακόμα και ο πιο άσχετος από τα τεκταινόμενα στο χώρο της ψυχικής υγείας δίκαια θα αναρωτηθεί: πώς είναι δυνατό να υπάρχει, ήδη από την αρχή, μια ομόφωνα «ικανοποιητική συνάντηση» με ένα Υπουργείο που έχει αποφασίσει την καταστροφική διάλυση του ΨΝΑ, τη μείωση των κλινών του και την διαθεσιμότητα/κινητικότητα σχεδόν όλου του προσωπικού του, με αβέβαιο το ποιοί θα καταλήξουν πού, πώς, πότε και σε ποια θέση; Και τελικά, πόσοι και ποιοι δεν θα καταλήξουν πουθενά και απλώς θ΄ απολυθούν, όπως είναι ήδη αποφασισμένο (ό,τι κι΄ αν διαβεβαιώνει ένας κλασσικός αρχιψεύτης όπως ο Αδωνις Γεωργιάδης);
Άλλες πληροφορίες από αυτή τη συνάντηση είναι πώς δεν ήταν καθόλου ικανοποιητική για τους εργαζόμενους στο ΨΝΑ, αλλά ίσως μόνο για μερικούς παλιάς κοπής συνδικαλιστές που θέλουν να κάνουν καριέρα επωφελούμενοι από τις συνέπειες της κρίσης. Ότι περίσσεψε η υποκρισία και η προσχηματική ανταλλαγή απόψεων εν είδει «έκθεσης ιδεών», με κατάληξη την επιτακτική προτροπή του ιθύνοντος συμβούλου κ. Λαζαρίδη «καλά όλα αυτά, αλλά σύντομα»!!! Δηλαδή, λόγια και μόνο λόγια, ας τα πούμε για να τα πούμε, αλλά ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει μέσα σε λίγους μήνες… που σημαίνει, θα γίνει ό,τι έχει αποφασίσει το Υπουργείο. Γιατί, σε λίγους μήνες, ούτε τομεοποίηση των υπηρεσιών, ούτε ΚΨΥ, ούτε, προπαντός, προσλήψεις προσωπικού (που ούτε καν το συζητούν) δεν πρόκειται να γίνουν.
Ή η πρόεδρος του σωματείου και οι συνοδοί της στο Υπουργείο δεν καταλαβαίνουν τίποτα από το τι διακυβεύεται αυτή τη στιγμή στο ΨΝΑ, από αυτά, δηλαδή, που έχει ήδη έτοιμα το Υπουργείο και απλώς αναζητά συνενόχους για την κατά το δυνατόν πιο απρόσκοπτη εφαρμογή τους, ή ψεύδονται ασύστολα, προσφερόμενοι ως μια «συμμαχία προθύμων», με το περιτύλιγμα, συχνά, άναρθρων κραυγών δήθεν «εναντίωσης»- σε μια προσπάθεια να ασκήσουν συνδικαλιστική/πολιτική επιρροή σε ανθρώπους σε αγωνία για το εργασιακό τους μέλλον, παίζοντας τον ρόλο του «σωτήρα» για κάποιους λίγους (πολύ λίγους) από αυτούς.
Για τρεις δεκαετίες, οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ (πρωτίστως)και της ΝΔ στο ΨΝΑ (και όχι, φυσικά, μόνο) λειτουργούσαν στα πλαίσια του πελατειακού δικομματισμού, σαν γραφεία διαμεσολάβησης για διορισμούς, μετακινήσεις, μεταθέσεις - δεν μπορούσες να προωθήσεις, πχ, την υπόθεση της μετάθεσής σου, αν δεν πέρναγες πρώτα, καθ΄ υπόδειξιν και διοικητικών μηχανισμών, «από το γραφείο του προέδρου του σωματείου». Υπάρχουν πολλά, και ονομαστικά, παραδείγματα.
Σήμερα, εν μέσω της επιβεβλημένης από την τρόικα διάλυσης του δημόσιου τομέα, οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι της υποτελούς δικομματικής κυβέρνησης, και ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ (της ΠΑΣΚΕ της Μ.Λουκέρη), που τρέμει τις εκλογές γιατί φοβάται ότι κινδυνεύει ακόμα και να μείνει εκτός Βουλής, δεν μπορούν να κάνουν, ούτε να διαχειριστούν διορισμούς. Μετατρέπονται, πλέον, σε διαχειριστές των απολύσεων, της «διαθεσιμότητας» και της «κινητικότητας». Θέλουν να είναι συνομιλητές με το Υπουργείο, πίσω από «κλειστές πόρτες», ερήμην και ενάντια στην όποια γενική συνέλευση, γιατί ο μόνος τρόπος που αισθάνονται ότι μπορεί να έχουν «συνδικαλιστικό μέλλον» είναι στην ανάληψη της «διαχείρισης» των απολύσεων, της «διαθεσιμότητας» και της «κινητικότητας».
Δεν είναι τυχαίο, από αυτή την άποψη, που η «εξαδέλφη» του ΣΥΝΟΨΥΝΟ, η ΕΝΕ (που στελέχη της είναι κρατικοί σύμβουλοι των αναδιαρθρώσεων στην Υγεία, που οδηγούν σε απολύσεις) προκάλεσε υπουργική απόφαση, με την οποία δεν μπορεί κάποιος που θα μπει σε «διαθεσιμότητα/κινητικότητα», να βρει νέα θέση αν δεν είναι μέλος της ΕΝΕ!!! Αντί να παλέψουν ενάντια στη διαθεσιμότητα/απολύσεις, αναλαμβάνουν ως διαχειριστές τους!
Ο «διάλογος με το Υπουργείο», στον οποίο με το «έτσι θέλω» μπαίνει η Μ. Λουκέρη, η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ, είναι ένας προσχηματικός διάλογος, για το δικό τους προσωπικό συμφέρον και μιας κλίκας ομοίων, των οποίων την θέση επιδιώκουν να εξασφαλίσουν. Αυτόν τον προσχηματικό διάλογο επιδιώκει και ο Διοικητής (αποκλείοντας όποιον δεν του «αρέσει», όπως, πχ, την Πενταμελή της ΕΙΝΑΠ και το Επιστημονικό Συμβούλιο), προσπαθώντας να κερδίσουν χρόνο και να αποπροσανατολίσουν, για να πουν σε λίγο ότι… «να, έγινε ο διάλογος, αλλά υπάρχει βιασύνη, ας αρχίσουμε την διάλυση του ΨΝΑ και μετά ‘βλέπουμε’ για τις νέες δομές».
Η ΑΡΣΥ θα καταθέσει πρόταση μομφής κατά της προέδρου και των μελών του ΔΣ, που παραβίασαν την απόφαση της ΓΣ και πήγαν, ερήμην και ενάντιά της, για συνομιλίες στο Υπουργείο - συνομιλίες που θέτουν σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας εκατοντάδων εργαζομένων του ΨΝΑ.
Επιμένουμε ότι ο όποιος μετασχηματισμός του ΨΝΑ είναι αδιανόητος χωρίς τις εξής προϋποθέσεις :
-απόρριψη, εκ των προτέρων, κάθε ιδέας για διαθεσιμότητα/κινητικότητα,
-προσλήψεις προσωπικού,
-εξασφάλιση νέων, κατάλληλα οργανωμένων και στελεχωμένων εξωνοσοκομειακών στεγαστικών δομών του ΨΝΑ για την μετάβαση των ασθενών χρόνιας παραμονής,
- τομεοποίηση και
-δημιουργία πλήρως οργανωμένων και στελεχωμένων ΚΨΥ.
Πώς, πχ, θα φτιαχτούν ΚΨΥ χωρίς επαρκείς προσλήψεις προσωπικού όταν οι ήδη υπάρχουσες δομές, εντός και εκτός νοσοκομείου, λειτουργούν κάτω από τα όρια ασφαλείας και προκειμένου να επιβιώσουν, χρειάζονται, επίσης, ικανό αριθμό προσλήψεων; Τα ως άνω σημεία πρέπει να είναι οι «κόκκινες γραμμές» μας. Αν αυτά δεν ικανοποιηθούν, δεν είναι δυνατή καμιά συζήτηση για τον όποιο περαιτέρω μετασχηματισμό του ΨΝΑ.
Μια εγκεκριμένη από την Γενική Συνέλευση εκπροσώπησή μας, που να είναι πραγματικά αξιόπιστη και πραγματικά υπόλογη στην ΓΣ, μπορεί να εκθέσει τις ως άνω θέσεις/«κόκκινες γραμμές», πλήρως επεξεργασμένες και τεκμηριωμένες ως προς την αναγκαιότητα και προτεραιότητά τους και να απαιτήσει την ουσιαστική (και όχι στα λόγια)υλοποίησή τους - και να αποχωρήσει όταν λάβει αρνητική απάντηση. Αυτές οι θέσεις δεν είναι διαπραγματεύσιμες. Είναι αμετακίνητες προϋποθέσεις για το όποιο περαιτέρω σχέδιο μετασχηματισμού και την όποια συζήτηση περί αυτού.
Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι, πρώτη προτεραιότητα είναι η οργάνωση της αντίστασης και με κανένα τρόπο εμπλοκή στο παιχνίδι τους.
19/9/2013
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΨΝΑ
 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΨΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

E-mail Print

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΨΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

Ένα σημαντικό πρώτο βήμα για την συγκρότηση ενός μετώπου αγώνα ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές και των περιθαλπόμενων σε ιδρύματα χρόνιας παραμονής, αποτέλεσε η σημερινή συνάντηση οικογενειών, φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές και λειτουργών ψυχικής υγείας που πραγματοποιήθηκε στο ΨΝΑ.

Ξεκίνησε ως «πρωτοβουλία λειτουργών ψυχικής υγείας» όταν μέσα στο καλοκαίρι (10/7/2013) δημοσιεύτηκε η εφαρμοστική απόφαση του ΙΚΑ (προπομπός και των υπόλοιπων ταμείων που θ΄ ακολουθήσουν) για την παρακράτηση, ενός μέτρου που είχε ψηφιστεί επί υπουργού Υγείας Λοβέρδου, αλλά που η εφαρμογή του είχε ανασταλεί τον Ιούλιο του 2012 από την τότε υφυπουργό Υγείας Φ. Σκοπούλη, χωρίς, ωστόσο, ουδέποτε να ακυρωθεί, έτσι ώστε να είναι ελεύθερο το έδαφος στο γνωστό νέο δίδυμο Αδωνι και Ζ. Μακρή να προχωρήσουν στην αδίστακτη υλοποίησή του με ό,τι κι΄ αν αυτό σημαίνει για τις ίδιες τις ζωές των ψυχικά πασχόντων.

Αν και η ειδοποίηση των συγγενών έγινε, εν μέσω του καλοκαιρού, σε λίγες μόνο δομές του ΨΝΑ, υπήρξε σημαντική ανταπόκριση. Εκφράστηκε όχι μόνο απόγνωση και απελπισία, αλλά και πολύς θυμός και οργή και διάθεση να συνεχιστεί, να διευρυνθεί και να κλιμακωθεί ο αγώνας ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων.

Οπως είναι γνωστό, η διάταξη αυτή, που έχει ψηφιστεί από το 2011, προβλέπει την παρακράτηση από το νοσοκομείο (ή το ίδρυμα) που παρέχει περίθαλψη, ή φιλοξενία σε εξωνοσοκομειακή στεγαστική του μονάδα (ξενώνα, οικοτροφείο, προστατευόμενο διαμέρισμα), ποσοστού επί της σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας του νοσηλευομένου, ή φιλοξενουμένου - με το ποσοστό αυτό ν΄ ανέρχεται, κλιμακωτά, από 40% για συντάξεις μέχρι 360 ευρώ, έως και 80% για ποσά άνω των 1500 ευρώ. Τα χρήματα που θα περισσεύουν στον καθένα για τα στοιχειώδη καθημερινά του έξοδα, θα είναι ελάχιστα.

Πρόκειται, δηλαδή, για μιαν απευθείας ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, αφού ο περιθαλπόμενος ή φιλοξενούμενος σ΄ αυτές, προκειμένου να συνεχίσει να περιθάλπεται ή να φιλοξενείται, θα πρέπει να καταβάλει αυτό το ποσό, αλλιώς θα εκδιώκεται (στο δρόμο ή σε μιαν οικογένεια που αδυνατεί να τον στηρίξει) – παρόλο που το ασφαλιστικό του ταμείο πληρώνει το προβλεπόμενο νοσήλιο για την φροντίδα του στην δομή.

Βέβαια, η ρύθμιση προβλέπει, εναλλακτικά, και κάτι ακόμα πιο «φασιστικό» από αυτό : την απευθείας παρακράτηση χωρίς καν να ειδοποιηθεί ο δικαιούχος της σύνταξης.

Επιπλέον, όπως διευκρινίζεται στην σχετική υπουργική απόφαση, το ποσό που παρακρατείται, δεν προστίθεται στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου, αλλά αντικαθιστά ποσό του προϋπολογισμού αντίστοιχο της παρακράτησης. Πρόκειται, δηλαδή, για καθαρή περικοπή των δημόσιων δαπανών και απευθείας μεταφοράς τους στον χρήστη.

Αλλά το πράγμα δεν σταματάει εδώ. Η προαναφερθείσα εγκύκλιος του ΙΚΑ αναφέρει ότι προβλέπεται και αναδρομική είσπραξη όλου του ποσού της παρακράτησης που αντιστοιχεί στον καθένα από τότε που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος, το 2011!!! Δηλαδή, οι δικαιούχοι κινδυνεύουν, για μεγάλο χρονικό διάστημα να μην παίρνουν ούτε ένα ευρώ.

Η σημερινή συνάντηση αποφάσισε :

-νέα συγκέντρωση στις 2 Οκτώβρη με στόχο να ειδοποιηθούν και να κινητοποιηθούν όσο γίνεται περισσότεροι από όλα τα ψυχιατρεία και τις στεγαστικές δομές τους.

-δημιουργία επιτροπής οικογενειών, χρηστών των υπηρεσιών και λειτουργών ψυχικής υγείας που θα ζητήσει συνάντηση με την αρμόδια υφυπουργό κ. Ζ. Μακρή. -όσο γίνεται μεγαλύτερη δημοσιοποίηση του ζητήματος, ενημέρωση πολιτικών φορέων.

-διαδήλωση στο Υπουργείο και συμμετοχή σε κινητοποιήσεις για την ψυχική υγεία, -διεθνή καμπάνια σε όλη την Ευρώπη, με ενημέρωση όλων των φορέων και των προσώπων που έχουν παρακολουθήσει την πορεία της λεγόμενης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» σ΄ αυτή τη χώρα, από την Λέρο της δεκαετίας του 80 μέχρι σήμερα.

-περαιτέρω προετοιμασία των νομικών ενεργειών, μέχρι και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ηταν στις 10 Σεπτέμβρη του 1989 που ο βρετανικός Observer κυκλοφορούσε με πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο και μια μεγάλη φωτογραφία από το τότε κολαστήριο της Λέρου.

Επείγει, λοιπόν, να προλάβουμε τα νέα κολαστήρια που ετοιμάζουν οι αδίστακτοι εκτελεστές των διαδοχικών μνημονίων της τρόικας.

11/9/2013

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

 

ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΩΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΕ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΕΣ ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

E-mail Print

ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΩΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΕ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΕΣ ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

Όπως ίσως γνωρίζετε, η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας ενεργοποίησε νομοθετική ρύθμιση, επί Υπουργείας Λοβέρδου, που είχε εδώ και ένα χρόνο ανασταλεί, σύμφωνα με την οποία παρακρατείται από το νοσοκομείο (ή το ίδρυμα) που παρέχει περίθαλψη, ή φιλοξενία σε εξωνοσοκομειακή στεγαστική του μονάδα (ξενώνα, οικοτροφείο, προστατευόμενο διαμέρισμα), ποσοστό επί της σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας του νοσηλευομένου, ή φιλοξενουμένου, ανάλογα με το ύψος αυτής. Το ποσοστό της παρακράτησης ανέρχεται, για συντάξεις μέχρι 360 ευρώ, στο 40%, για συντάξεις από 360.01 – 500 ευρώ, στο 50%, για συντάξεις από 500.01-1000 ευρώ, στο 60%, για συντάξεις από 1000.01- 1500 ευρώ, στο 70% και από 1500.01 και πάνω, στο 80%. Σημειωτέον ότι το ποσό αυτό δεν προστίθεται στον προϋπολογισμό του νοσοκομείου, αλλά θα αντικαθιστά ποσό του προϋπολογισμού αντίστοιχο της παρακράτησης. Πρόκειται, δηλαδή, για καθαρή περικοπή των δημόσιων δαπανών και για πληρωμή της πάλαι ποτέ δημόσιας φροντίδας από τον ίδιο τον ασθενή. Οπως καταλαβαίνετε, τα χρήματα που θα περισσεύουν στον καθένα για τα στοιχειώδη καθημερινά του έξοδα, θα είναι ελάχιστα.

Ο τρόπος είσπραξης θα γίνεται είτε απευθείας, σε συνεννόηση του ασφαλιστικού ταμείου με το νοσοκομείο για να παρακρατείται το ποσό που αντιστοιχεί στον καθένα και να κατατίθεται στο λογαριασμό του δικαιούχου ό,τι απομένει, ή ο ασθενής θα εξακολουθήσει να λαμβάνει το πλήρες ποσό, με την υποχρέωση (αυτός και/ή οι συγγενείς του) να καταβάλει το ποσοστό που προβλέπεται, ανάλογα με το ύψος της σύνταξής του, στο νοσοκομείο προκειμένου να του επιτραπεί συνεχίσει παραμένει εκεί για να περιθάλπεται ή να φιλοξενείται.

Η εφαρμογή της παρακράτησης ξεκίνησε από το ΙΚΑ, που έβγαλε, στις 10/7/2013, σχετική εγκύκλιο για τον τρόπο εφαρμογής και πρόκειται φυσικά ν΄ ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που επέλεξαν καλοκαιρινούς μήνες για την εφαρμογή και αυτού του μέτρου..…

Να σημειωθεί ότι η εγκύκλιος αυτή αναφέρει ότι θα καθορίσουν και τον τρόπο που θα εισπράξουν αναδρομικά όλο το ποσό της παρακράτησης που αντιστοιχεί στον καθένα από τότε που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος, το 2011!!! Δηλαδή, οι δικαιούχοι κινδυνεύουν, για μεγάλο χρονικό διάστημα να μην παίρνουν ούτε ένα ευρώ.

Σαν λειτουργοί ψυχικής υγείας που παλεύουμε εδώ και πολλά χρόνια για τη στήριξη των ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας, για την ψυχοκοινωνική τους αποκατάσταση και την κοινωνική τους επανένταξη, έχοντας συνεργαστεί στενά και με το οικογενειακό τους περιβάλλον για την επίτευξη αυτών των στόχων, καταλαβαίνουμε ότι αυτά τα μέτρα βάζουν σε άμεσο και μεγάλο κίνδυνο τους φιλοξενούμενους στις στεγαστικές δομές, ένα κίνδυνο που φτάνει, προοπτικά, μέχρι το σημείο να βρεθούν ακόμα και έξω από αυτές.

Γι΄ αυτό σας καλούμε όλους και όλες σε μια κοινή συνάντηση, για πληρέστερη ενημέρωση και για να συζητήσουμε τους τρόπους αντίδρασης και αντίστασης από κοινού στα καταστροφικά αυτά μέτρα.

Η συνάντηση θα γίνει στο ΨΝΑ, στο αμφιθέατρο, που βρίσκεται στο «Υποστηρικτικό κτίριο», την Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013, ώρα 12 μ.

1/8/2013

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ

 

ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΨΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ

E-mail Print

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΣΤΙΚΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ/ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΨΝΑ

ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΨΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ

ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ

 

Εδώ και πάνω από 20 χρόνια, οι γιατροί και το προσωπικό του ΨΝΑ, όλων των ειδικοτήτων, άλλοτε με πρωτοβουλίες που ανέλαβαν και άλλοτε με την ενεργό συμμετοχή τους, έδωσαν ώθηση σε μεταρρυθμιστικές διαδικασίες στο ΨΝΑ και γενικότερα, οι οποίες, αν και ανολοκλήρωτες σε μεγάλο βαθμό (εξαιτίας, μεταξύ άλλων, και της έλλειψης, διαχρονικά, μιας συγκροτημένης και πραγματικά μεταρρυθμιστικής πολιτικής για την ψυχική υγεία), κατάφεραν να εγκαθιδρύσουν και να παγιώσουν ορατά αποτελέσματα, κυρίως στον τομέα της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (34 ξενώνες και οικοτροφεία και 54 προστατευόμενα διαμερίσματα).

Το όραμα/στόχος, ωστόσο, των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών για ένα ριζικά εναλλακτικό στο παραδοσιακό ίδρυμα και στον εγκλεισμό και βασισμένο στην κοινότητα σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν αποτέλεσε κινητήρια δύναμη και επιδιωκόμενο στόχο για όλους και σε όλα τα επίπεδα ευθύνης, πρωτίστως, όμως, για την εκάστοτε κρατούσα πολιτική ψυχικής υγείας των διαδοχικών κυβερνήσεων.

Σ΄ ένα πεδίο ποικίλων, ενίοτε διαμετρικά αντίθετων προσανατολισμών, εναντιωματικών στάσεων και αντιστάσεων, είναι αυτονόητο ότι η κύρια και τελική ευθύνη ήταν ανέκαθεν σ΄ αυτούς που (διαμέσου και των εκάστοτε επιτελείων τους) είναι υπεύθυνοι για την συγκρότηση της πολιτικής για την ψυχική υγεία.

Όμως ήταν αυτοί που, διαχρονικά, είχαν αναγάγει την πολιτική ψυχικής υγείας σε απλή απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων, χωρίς να λαμβάνεται μέριμνα ώστε η κάθε χρηματοδοτούμενη ενέργεια να έχει έναν (τον, υποτίθεται, επιδιωκόμενο) πραγματικά μεταρρυθμιστικό χαρακτήρα και συγκεκριμένο, ορατό και υλικό αποτέλεσμα, το οποίο, εν συνεχεία, να παγιώνεται και ν΄ αποτελεί μέρος του (επίσης υποτιθέμενου) υπό συγκρότηση ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών.

Και την ίδια στιγμή, ήταν αυτές οι διαδοχικές πολιτικές ηγεσίες που είχαν επιλέξει την, επίσης διαχρονική, ανεξέλεγκτη χρηματοδότηση των ΜΚΟ, σε μια πολιτική, με τις ευλογίες της ΕΕ, πριμοδότησης του ιδιωτικού τομέα, χωρίς, ωστόσο, και εδώ να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να υπάρχει συγκεκριμένο μεταρρυθμιστικό αποτέλεσμα, να συνδέεται, δηλαδή, η χρηματοδότηση με συγκεκριμένες ενέργειες και αποτελέσματα ριζικού μετασχηματισμού του θεσμού. Και ενώ στο δημόσιο η «παρενέργεια» αυτής της πολιτικής ήταν ο απλός εξωραϊσμός, στον ιδιωτικό τομέα ήταν η ασύδοτη και ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δράση, ερήμην των αναγκών για την συγκρότηση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Δεν έγιναν ποτέ τα αυτονόητα. Η τομεοποίηση. Τα ολοκληρωμένα δίκτυα των κοινοτικών υπηρεσιών (με άξονα το Κέντρο Ψυχικής Υγείας) που θα λειτουργούσαν εναλλακτικά στην ανάγκη νοσοκομειακής νοσηλείας, προλαμβάνοντάς την, μειώνοντας την ανάγκη της και καθιστώντας την κυρίως εκούσια και σπανίως ακούσια. Δεν υπήρξαν καν οι αναγκαίες, αριθμητικά, κλίνες νοσηλείας που μια χώρα σαν την Ελλάδα, με τελείως ανύπαρκτο σύστημα κοινοτικών υπηρεσιών, θα είχε ανάγκη (μια από τις κύριες αιτίες της ντροπής των ράντζων). Οι κλινικές στα γενικά νοσοκομεία λειτουργούν όπως και οι κλινικές στα ψυχιατρεία, καθώς ο νοσοκομειοκεντρικός χαρακτήρας του συστήματος ουδόλως μετακινήθηκε.

Για ποια μεταρρύθμιση, επομένως, μιλάμε; Για ποια ολοκλήρωση των προϋποθέσεων και για ποια «λήγοντα συμβόλαια» ώστε στα τέλη του 2015 να κλείσουν τα ψυχιατρεία; Εχοντας γίνει ποιές από τις προϋποθέσεις του κλεισίματος, αν με αυτό εννοούμε ένα πραγματικά μεταρρυθμισμένο σύστημα και όχι απλώς μιαν όπως-όπως μετακόμιση των κλινικών από το ψυχιατρείο στο γενικό νοσοκομείο;

Και την ίδια στιγμή που τίθεται το ζήτημα του «κλεισίματος» είναι που η λειτουργία των διαφόρων μονάδων του ΨΝΑ (αλλά και των άλλων ψυχιατρείων), των τμημάτων εισαγωγών, των στεγαστικών δομών κλπ, είναι πολύ κάτω από τα όρια ασφαλούς λειτουργίας, αγγίζοντας τα όρια της παντελούς αδυναμίας λειτουργίας. Τμήματα εισαγωγών με 27 κλίνες και 5 έως 15 ράντζα, με 14 νοσηλευτές για όλες τις βάρδιες. Στεγαστικές δομές με 6 έως 8 άτομα προσωπικό. Πώς θα μπορέσουν αυτές οι δομές να στηρίξουν και να φροντίσουν το πλήρες φάσμα των αναγκών, ιδιαίτερα των πιο πολύπλοκων και δύσκολων, ανθρώπων που πρέπει να μεταβούν σε στεγαστικές δομές, όταν το προσωπικό που αυτές έχουν, δεν φτάνει ούτε καν για την στοιχειώδη λειτουργία τους;

Πριν από την όποια συζήτηση περί «κλεισίματος» και πάντα στη λογική του πάλαι ποτέ οράματος της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, προέχουν τα εξής, χωρίς τα οποία καμιά συζήτηση για κλείσιμο δεν μπορεί και δεν θα επιτραπεί να ξεκινήσει:

1ον Εξασφάλιση των κατάλληλων εξωνοσοκομειακών στεγαστικών δομών για τους ασθενείς στα τμήματα χρόνιας παραμονής του ΨΝΑ. Αξιολόγηση/εκτίμηση των ιδιαίτερων αναγκών τους σε εξατομικευμένη βάση, προσδιορισμός, στη βάση αυτής της εκτίμησης, των κενών θέσεων σε στεγαστικές δομές του ΨΝΑ, αλλά και των ΜΚΟ του Ψυχαργώς και, περαιτέρω, ίδρυση, από το ΨΝΑ, νέων στεγαστικών δομών για όσους δεν επαρκούν οι υπάρχουσες θέσεις ή έχουν ειδικές ανάγκες (πχ, περιπτώσεις αυτισμού κλπ), με μικρό, εν προκειμένω, αριθμό ενοίκων και εξειδικευμένα προγράμματα φροντίδας. Πρόσληψη μονίμου προσωπικού για την στελέχωση των όποιων νέων στεγαστικών δομών θεωρηθεί ότι είναι αναγκαίες για την μετάβαση των, ως άνω, νοσηλευόμενων στο ΨΝΑ. Διασφάλιση ότι οι ΜΚΟ δεν θα κάνουν επιλογές των ασθενών που θεωρούν ως πιο «λειτουργικούς» και ότι θα τεθούν σε πλήρη συνεργασία σε λογικές αποιδρυματοποίησης και όχι «ξεδιαλέγματος» και «επιστροφών».

2ον. Εξασφάλιση (μέσω προσλήψεων κλπ) μονίμου προσωπικού ώστε τα τμήματα εισαγωγών, για τους αριθμούς κλινών και νοσηλευομένων που αναφέρθηκαν ανωτέρω, να έχουν τουλάχιστον 20 νοσηλευτές/τριες (και 25 αν και όταν αργότερα μεταβούν σε γενικό νοσοκομείο). Επίσης, για τις εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές (ξενώνες ή οικοτροφεία), να διασφαλιστούν 10-12 άτομα νοσηλευτικού προσωπικού για την ουσιαστική στήριξη των φιλοξενουμένων στις διαδικασίες της ΨΚΑ, ανάλογα με τον αριθμό και/ή την πολυπλοκότητα των αναγκών των φιλοξενουμένων, σε συνδυασμό και με τον εκάστοτε αριθμό των προστατευόμενων διαμερισμάτων που υποστηρίζονται από την στεγαστική δομή.

3ον Να ληφθεί, περαιτέρω, σοβαρά υπόψιν ότι, σε περίπτωση μεταφοράς των

υπαρχόντων τμημάτων του ΨΝΑ σε γενικά νοσοκομεία, με τον (ανεπαρκή) αριθμό των ειδικευμένων ψυχιάτρων που έχουν αυτή τη στιγμή (από 3 έως 5), θα είναι αδύνατη (πέραν της μη επαρκούς θεραπευτικά καθημερινής λειτουργίας) όχι απλώς η ασφαλής, αλλά ούτε καν η δυνατότητα της καθημερινής εφημερίας. Αρα, υπάρχει ανάγκη για άμεσες προσλήψεις γιατρών στο ΨΝΑ.

4ον Αμεση εφαρμογή της τομεοποίησης, με τομείς (ΤΟΨΥ) των 100.000 κατοίκων. Η εφαρμογή της τομεοποίησης, το να εξοικειωθεί η ολότητα των λειτουργών και των υπηρεσιών σ΄ αυτό τον τρόπο λειτουργίας (την ανάληψη, δηλαδή, της ευθύνης για τις ανάγκες ψυχικής υγείας του πληθυσμού μιας ορισμένης περιοχής) είναι από μόνη της μια απαιτητική διαδικασία που θέλει το δικό της χρόνο, ώστε να παγιωθεί και να παρουσιάσει τα συνδεδεμένα με αυτήν αποτελέσματα. Το ότι δεν έγινε μέχρι τώρα δεν σημαίνει ότι μπορεί να παραβλεφθεί η μη εφαρμογή της και ενώ εθεωρείτο εκ των ουκ άνευ για την μεταρρύθμιση και το κλείσιμο των ψυχιατρείων, τώρα, υπό την πίεση των διαφόρων μνημονίων, να θεωρείται, ελαφρά τη καρδία, ότι μπορεί να υπάρξει ολοκλήρωση και επίτευξη των στόχων της μεταρρύθμισης χωρίς αυτήν. Μια τέτοια προσέγγιση προδίδει τουλάχιστον έλλειψη σοβαρότητας.

5ον Αμεση έναρξη οικοδόμησης κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, με στόχο την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου υπηρεσιών σε κάθε ΤΟΨΥ. Κεντρική μονάδα του δικτύου πρέπει να είναι το Κέντρο Ψυχικής Υγείας (ΚΨΥ). Επομένως, άμεση δημιουργία και έναρξη λειτουργίας ενός ΚΨΥ ανά ΤΟΨΥ, διασυνδεδεμένου με την μονάδα νοσηλείας και τις άλλες σχετικές υπηρεσίες του τομέα και κατάλληλα στελεχωμένου. Η στελέχωση για τα νέα ΚΨΥ θα μπορούσε και να προέλθει από το ψυχιατρείο αν επαρκούσε το προσωπικό, αλλά δεν επαρκεί, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, αυτό δεν φτάνει ούτε για την ενεστώσα λειτουργία του ψυχιατρείου. Είναι βέβαιο ότι, στην περίοδο της μετάβασης (στην διαδικασία, δηλαδή, του μετασχηματισμού του ιδρύματος, που η επίσημη πολιτική το ανάγει σε απλό «κλείσιμο»), προκειμένου και τα απολύτως αναγκαία ΚΨΥ να γίνουν και τα υπάρχοντα τμήματα και οι στεγαστικές δομές να λειτουργούν σωστά και με ασφάλεια, θα χρειαστεί πολύ περισσότερο προσωπικό, μόνιμο και όλων των ειδικοτήτων (ψυχίατροι, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, εργοθεραπευτές κλπ).

Είναι αυτονόητο ότι όλο το υπάρχων προσωπικό του ΨΝΑ, όχι μόνο το ιατρικό και το νοσηλευτικό, αλλά και το διοικητικό και τεχνικό, είναι απολύτως απαραίτητο, («δεν περισσεύει κανείς») και μπορεί να συμμετάσχει και κατάλληλα να αξιοποιηθεί στην όλη διαδικασία του μετασχηματισμού.

Θα πρέπει, εν προκειμένω, να τονίσουμε τη σημασία του να παραμείνουν τα ΚΨΥ δημόσια και να μην παραδοθούν και αυτά σε ιδιώτες, είτε του κερδοσκοπικού, είτε του «μη κερδοσκοπικού» τομέα (ΜΚΟ).

6ον Όταν τα ανωτέρω δημιουργηθούν και επαρκώς λειτουργήσουν, τότε (και μόνο τότε) θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς μια βαθμιαία διαδικασία μετακίνησης των διαφόρων νοσηλευτικών μονάδων (τμήματα εισαγωγών) από το άσυλο προς κατάλληλους χώρους των νοσοκομείων, με κατάλληλη και επαρκή (ως άνω) στελέχωση, με διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων και χωρίς καμιά, καθ΄ οδόν, μείωση κλινών.

7ον. Είναι εξαιρετικά σημαντική, παράλληλα με τα ανωτέρω, η ουσιαστική υποστήριξη των ευκαιριών επαγγελματικής αποκατάστασης των επανεντασσόμενων και γενικά των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, μέσω της ενίσχυσης και του πολλαπλασιασμού των ΚΟΙΣΠΕ και άλλων συνεταιριστικών δραστηριοτήτων, έτσι ώστε η ψυχοκοινωνική αποκατάσταση και η κοινωνική ένταξη να μη διαιωνίζονται ως απλώς κενός λόγος και ευχολόγιο.

8ον Σε όλη αυτή την διαδικασία, αν πρόκειται πραγματικά για μια διαδικασία μετασχηματισμού του ψυχιατρικού θεσμού, το πιο εχθρικό προς αυτήν πράγμα θα ήταν οι ως τετελεσμένα γεγονότα αποφάσεις από τα πάνω, ερήμην των άμεσα ενδιαφερομένων. Αντίθετα, βασικό κριτήριο μιας ουσιαστικής αλλαγής (αν υποθέσουμε ότι μιλάμε με όρους μεταρρύθμισης και όχι ευκαιρίας για απορρύθμιση του συστήματος) είναι η ενεργός συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερομένων στην όποια διαδικασία λήψης αποφάσεων, για οτιδήποτε αφορά τη φύση, την κουλτούρα, τις πρακτικές και τους διαδοχικούς βηματισμούς στην πορεία του μετασχηματισμού.

9ον. Τέλος, αν θεωρήσουμε ότι η συγκρότηση και η συνέχεια των θεραπευτικών ομάδων είναι εκ των ουκ άνευ σε μια διαδικασία που θέλει να λέγεται εν τη ουσία μεταρρυθμιστική, τότε θα πρέπει, σε κάθε βήμα, να εξασφαλιστεί η διατήρηση, στην όποια μετακίνηση, των θεραπευτικών ομάδων. Επομένως, διαδικασίες «διαθεσιμότητας», «κινητικότητας» κλπ, πέρα από τον όποιο άλλο αρνητικό χαρακτήρα τους, είναι άκρως επιζήμιες και διαλυτικές σε μια διαδικασία που θέλει να λέγεται ότι είναι «διαδικασία μετασχηματισμού του ψυχιατρικού θεσμού».

Εν κατακλείδι, το ψυχιατρικό άσυλο (ψυχιατρείο, νοσοκομείο ή όπως αλλιώς ονομαστεί) δεν είναι ένα απλό κτίριο που το αδειάζουμε, το κλειδώνουμε και φύγαμε. Εν μέσω των κυρίαρχων χαρακτηριστικών του ολοπαγούς ιδρύματος τα οποία το συνιστούν και το προσδιορίζουν (κατασταλτικές πρακτικές, απο-υποκειμενοποίηση κοκ), εμπεριέχεται και το στοιχείο της προστασίας, ως στοιχείο της αντίφασης την οποία ενσαρκώνει το άσυλο – ως προστασία, ωστόσο, καταπιεστική και εν τέλει ακυρωμένη. Αυτή η παράμετρος είναι πρωταρχικής σημασίας και δεν πρέπει ουδόλως να αγνοηθεί αλλά, αντίθετα, πρέπει να «διατηρηθεί μετασχηματιζόμενη» προς μιαν άλλου τύπου προστασία, συνδυασμένη με την ελευθερία του υποκειμένου, μια ελευθερία που δεν θα ισοδυναμεί με την εγκατάλειψη, αλλά θα υποστηρίζεται από ένα τομεοποιημένο και ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών μέσα στην κοινότητα.

Συζήτηση για το «κλείσιμο του ψυχιατρείου» θα προκύψει αν και όταν ληφθούν σοβαρά υπόψιν, τεθούν σε εφαρμογή και λειτουργήσουν τα ανωτέρω. Αλλωστε, η επίτευξη και εφαρμογή τους είναι η δική μας άμεση και με κάθε αγωνιστικό τρόπο επιδίωξη.

2/9/2013

ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΨΝΑ

Η ΠΕΝΤΑΜΕΛΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΠ ΨΝΑ

ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΠΑΠΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΠΙΡΝΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΦΛΟΥΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 


Page 10 of 47

Διαβάστε...

ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ Ψ.ΥΓΕΙΑΣ

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ